Harm’s Way is een van de bands die in de hardcorewereld een geheel eigen gezicht weet te creëren. Vanaf de eerste full-length, Reality Approaches, maakt de formatie loodzware hardcore met een goeie dosis metal erin. Isolation is vollengte nummer twee en de opvolger van de vorig jaar verschenen No Gods No Masters EP.

Opnieuw blinkt Harm’s Way uit in originaliteit. Ze slaan zo hard met een moker op je gezicht dat je neus in je nek hangt voor je er erg in hebt. Lood- en loodzware muziek dat aandoet als een kruising tussen Integrity, Foundation, Unbroken, Bitter End, Napalm Death, Nails en Entombed. De riffs klinken als een drassig moeras waarin je met wild zwaaiende armen uit probeert te geraken. Dat effect zul je ongetwijfeld live ook krijgen, want het zweept meer op dan de gemiddelde SM-fan. Een kleine zweem plezier zul je hier niet in vinden, want dit is woede in zijn muzikale vorm. De frustratie druipt ervan af. Hard beukende drums en intens brullende vocalen (die doen denken aan een hardcore Barney Greenway) vullen de donkere, bijna sludgy aandoende gitaarriffs perfect aan in een tornado van negatieve emoties.

Warm aanbevolen aan iedere liefhebber van zware hard- en metalcore. Zelfs de liefhebbers van het eerder vernoemde Nails en Entombed kunnen hier gerust eens aan ruiken. Harm’s Way mag gerust wat meer erkenning krijgen, want ze verdienen het volledig. En die zanger wil je niet tegenkomen in een donker steegje.

1. Scramble
2. Timing
3. Isolation
4. Breeding Grounds
5. Becoming
6. New Beginnings
7. Slither
8. Pretender

• Harm's Way MySpace
• Closed Casket Activities
• Closed Casket Activities MySpace