| Gepost door: Rob Coenen | Zaterdag 12 November 2011 - 14:54 |
Na hun ambient-experiment met Evinta is My Dying Bride voor deze EP weer terug bij wat ze gewend zijn te doen: stevige, zwartgallige doom neerzetten. Voor deze EP hebben ze zich laten inspireren door de eeuwenoude mythe over de Barghest (een soort grote, zwarte hond) die in het dorp Whitby zou spoken. Een horrorverhaal dus, en deze sfeer is ook duidelijk in de muziek terug te horen.
Na ongeveer een minuut aan onheilspellende geluiden, begint het nummer met een heerlijke doomy gitaarriff. Als iets later dan ook de viool invalt is de toon meteen goed gezet. Ook de vocalen van Aaron dragen zoals gewoonlijk bij aan de donkere sfeer van deze cd, hoewel ze iets minder klinken dan we van hem gewend zijn. Halverwege het nummer vervaagt de gitaar langzaam, om overgenomen te worden door een melancholisch klinkende piano. Nadat deze korte tijd eenzaam speelt, valt de gitaar weer in. De laatste helft van het nummer wordt steeds zwaarder, alsof de Barghest steeds dichterbij komt, om vrij abrupt met een donderslag te eindigen.
27 minuten voor een nummer is, zelfs voor My Dying Bride, vrij lang, maar dit wordt met de vele tempowisselingen en rustige tussenstukken meer dan goedgemaakt. Op sommige momenten, vooral tijdens de eerste helft, voelt het soms wel wat eentonig. The Barghest O’ Whitby is niet de meest makkelijke cd om te luisteren, hij heeft echt tijd nodig om te groeien, maar als je hem die tijd gegeven hebt, is het ook een echte aanrader. Fans van My Dying Bride kunnen deze zonder te twijfelen in huis halen, anderen kunnen beter beginnen met een van hun eerdere albums, die toch wat toegankelijker zijn.
Tracklist:
Line-up:
Links:
| * Reageer |
