| Gepost door: Dirk de Boer | Zondag 13 November 2011 - 22:12 |
Ik heb een behoorlijk dubbel gevoel overgehouden aan de diverse luisterbeurten die ik aan het Zeeuwse Endless Cycle heb gewijd. Enerzijds heb ik respect voor de vele invloeden die de band in de muziek weet te stoppen, de afwisseling in ritme, zangstijl en sfeer en eigenzinnigheid. Anderzijds stoor ik me enorm aan het belabberde geluid, het gebrek aan focus en nu en dan onnatuurlijk aanvoelende wendingen.
En toch is Into The Opague een intrigerend plaatje. Onbewust doet mij dit debuut denken aan dat van die eigenzinnige Zweden; Opeth. Orchid was immers op het eerste gehoor geen allemansvriendje en gaat ook gebukt onder een blikkerig geluid. Maar we weten allemaal hoe ver die jongens zijn gekomen. Afgaand op het spelniveau van onze landgenoten en de veelheid aan ideeën dicht ik Endless Cycle behoorlijk wat potentie toe.
De muzikale potpourrie bestaat uit death metal, thrash metal, uitgesponnen, dromerige gitaarstukken met cleane zang, felle dubbele basdrumpartijen met trage riffs en oosters aandoende percussie. Het levert soms intrigerende resultaten op, maar even zo vaak doet het mijn wenkbrauwen fronsen. En net als ik van plan ben een nummer te skippen komt er weer een machtige solo of een prettige versnelling opzetten.
Eind november verschijnt Into The Opaque. Te bestellen via de webstek van de band. Liefhebbers van avontuurlijke en bovenal afwisselende metal kan ik dit schijfje aanraden. Makkelijk maakt Endless Cycle het zichzelf en de luisteraar niet. Een beetje meer focus en een beter geluid kunnen wonderen doen. Ik ben benieuwd waar dat toe gaat leiden.
Tracklisting:
| * Reageer |
