Dit jaar heeft Dutch Doom Days voor de tiende keer troost geboden aan een vreemd soort wezen: de doomliefhebber. Drie dagen vol depressieve, melancholische of gewoonweg duistere klanken. 'Hoe hou je dat vol?' zou je terecht kunnen vragen, maar voor de liefhebber is het genieten geblazen. Ook voor ons, liefhebbers en tevens redacteuren, Wouter Kooy (WK) en Willem van Tuijl (WvT). Wij volbrachten de reis door het desolate doomlandschap waarvan nu een verslag volgt.

Vrijdag

Op de eerste dag, dit jaar de vrijdag, wordt er mooi op tijd begonnen met A Dream Of Poe . Dit gezelschap heeft de taak het eerste aanwezige publiek warm te maken voor drie doom dagen. Met treurige, emotionele, op My Dying Bride leest geschoeide doom weten ze wel indruk te maken. Voor mij is dit althans een goed begin. De vrij iele frontman weet een goede combi van cleane zang en vrij indrukwekkende grunt neer te zetten. Als dit is wat ons de rest van de dagen te wachten staat…. (WK)

Met Spina Bifida is het tijd voor de tweede band. Na de reïncarnatie van deze band enige maanden geleden op Dordrecht Doomday is dit ook hun tweede optreden. Na ze de eerste keer ook gezien te hebben weten we wat we kunnen verwachten en dat maken ze vanavond wederom waar. Iets strakker dan de vorige keer krijgen we 45 minuten oer- death doom en zelfs een nieuw nummer voorgeschoteld, welke naadloos tussen het oude materiaal past. Met dank aan Pascal van Boxtel voor de foto. (WK)

Het kan me op plaat prima bekoren, het Nederlandse The 11th Hour. De band van Ed Warby, ons allen bekend van onder andere Gorefest zie ik voor het eerst live en mijn verwachtingen zijn hoog. Mijn vraag met hoe de grunt ingevuld gaat worden zonder de Zweedse Rogga Johansson wordt beantwoord middels het op het podium verschijnen van Pim Blankenstijn van Officium Triste. Voor het eerst tijdens dit festival is het geluid echt hard. Gelukkig betekent dit geen daling in de geluidskwaliteit. Alle instrumenten klinken bijzonder helder en Ed Warby is bijzonder goed bij stem. Het publiek is dan ook terecht enthousiast en wordt ook nog eens getrakteerd op twee nieuwe nummers van de aankomende plaat. Een enorm geslaagde afsluiter die me al enthousiast maakt voor morgen. (WvT)