Zeven jaar na de eerste druk wordt het debuut van de beste Amerikaanse Gothenborg band opnieuw uitgebracht. Nieuw artwork, nieuwe mastering, twee bonusnummers en een hoop nostalgie. Nostalgie naar oude Zweedse dagen maar ondertussen ook naar het oorspronkelijke geluid van Arsis, dat inmiddels "geëvolueerd" is naar een technische NWOAHM-versie van Arch Enemy.

Het was ooit anders. Op A Celebration of Guilt verkende Arsis zijn eigen kunnen met veel impulsief geweld en snelheid in het kader van Gothenborg metal. At The Gates, Dark Tranquillity en (oude) Arch Enemy; flashbacks vlogen je om de oren. Melodie, agressie en heel veel geshred, allemaal net iets technischer en bruter dan het origineel, het was een ware ontdekking. Achteraf bekeken wordt nog veel gesproken over dit album, al lijkt de band het een beetje achter zich gelaten te hebben. Hoog tijd om het nog eens uit te brengen, moet Willowtip gedacht hebben. Gelijk hebben ze.

Arsis, de band die in 2004 vanuit Amerika de Gothenborg-vlam deed aanwakkeren mag naar mijn mening zelf wakkergeschud worden. En hoe beter dan met hun zeer geslaagde debuut? Luistertip: Maddening Disdain.

1. The face of my innocence
2. Maddening disdain
3. Seven whispers fell silent
4. Return
5. Worship depraved
6. Carnal ways to recreate the heart
7. Dust and guilt
8. Elegant and perverse
9. The sadistic motives behind bereavement letters
10. Looking to nothing
11. Wholly night
12. Painted Eyes (Bonus Track)
13. Veil Of Mourning Black (Bonus Track)

Line up:

• James Malone - guitars, bass, vocals
• Michael Van Dyne - drums

Links:

• Arsis Facebook
• Arsis MySpace
• Willowtip Records