| Gepost door: Willem van Tuijl | Zondag 22 Januari 2012 - 23:51 |
Ik word spontaan meegevoerd naar vervlogen tijden. Dusdanig lang geleden dat ik nog maar een hersenschim van mijn ouders was. Metal bestond nog slechts in zijn puurste vorm en vierde vooral hoogtij in Groot-Brittannië. Het virus verspreidde zich en sloeg ook Oostenrijk niet over. Mortician produceerde een tweetal demo's en een enkele EP in de 80's waarna er op een compilatie uit 2009 na geen tekenen van leven op plaat uitgebracht werden. Tot nu. Je ziet het niet vaak, een debuut full-length zo'n 24 jaar na oprichting.
Het moge duidelijk zijn dat de tijd op de strakke productie na is stil blijven staan bij Mortician. Al bij de eerste klanken draait de tijd zich terug. Een vocalist met een zeer strakke broek gilt op melodieuze wijze zijn vocalen over de Britse stijl heavy metal uit. Dit wisselt hij af met een lagere stem die doet denken aan een Lemmy met een Oostenrijks accent. Het tempo ligt lekker hoog en de nummers blazen in sneltreinvaart voorbij door het hoge gehalte aan meezingrefreinen. Flitsende solo's en strakke ritmegitaren, wat stijl betreft ontbreekt er niets.
Wat kwaliteit betreft ook niet, gelukkig. Enorm catchy, geschikt om je haren op te laten zwiepen en wat vooral opvalt: de spelvreugde spat er op de één of andere manier van af. Dit maakt dit self-titled debuut een gemakkelijke maar o zo lekkere heavy metal-versnapering. Als toetje krijgen we nog drie live-uitvoeringen van oudere nummers voorgeschoteld.
Tracklisting:
| * Reageer |
