| Gepost door: Wouter Kooy | Maandag 30 April 2012 - 23:14 |
Behoeft de band Killing Joke nog introductie vraag ik mij af. De band is met MMXII al aan haar vijftiende studioalbum toe en kende zelfs een bescheiden hitje in de jaren tachtig met Love Like Blood. Ondanks dit voorgaande is deze plaat mijn echte serieuze kennismaking met de band. Wel was ik hier enigszins sceptisch over omdat ik vreesde voor de zoveelste uitwas van die eighties revival.
Ondanks dat dit niet geheel in mijn straatje ligt weet de band me vanaf de bijna negen minuten durende opener Pole Shift langzaam te grijpen met de duistere industriële klanken. Nu wordt mij duidelijk dat dit duidelijk als inspiratie heeft gediend voor bands als Rammstein en dat het ondanks al die jaren toch nog overeind blijft. Ook met een nummer als Rapture en het stuwende Colony Collapse wordt bewezen dat deze “oudjes” nog best wel even mee kunnen.
In Corporate Elect wordt ook nog even heel duidelijk dat de roots in de post-punk liggen met het opzwepende begin en het duistere refrein. Qua maatschappelijke betrokkenheid is er nog niets ingeboet. Wel verliest de band soms mijn aandacht als ze meer richting de Depeche Mode-achtige kant gaan met een nummer als Primobile maar waarschijnlijk ligt dit meer aan mij. Gelukkig is daar dan nog de duistere kraker Trance met het springerige basloopje dat een lach op m'n gezicht tovert.
Ik vind dit een prettige kennismaking met deze band. Het album heb ik ook met plezier kunnen reviewen, het blijft echter niet aan mij besteed. Toch is dit een topper voor degene van wie het hart in deze stroming ligt.
Tracklisting:
| * Reageer |
.jpg)
