| Gepost door: Kris Hadermann | Zondag 17 Juni 2012 - 10:16 |
Eindelijk laat Deride nog eens van zich horen! Zeventien jaar bestaan onze Noorse kameraden uit Bergen al, maar hun tweede album moet je al gaan zoeken in het archief van 2003. Riffgenie Ole Walaunet heeft die tijd nuttig besteed door twee van de wildste groovemetalalbums aller tijden te maken met het zwaar onderschatte Grimfist, maar nu het daar even heel stil blijft heeft hij z’n riffdiesel nog eens op gang getrokken bij Deride.
En ja hoor, hij kan het nog. Topsong I Rage maait er al heel vroeg een eerste carbonpompende stomper doorheen en haalt de melodiegrazende grooveakkoorden van stal. Pik er eender welk nummer uit, de variatie aan frisse riffconstructies en klei opborende grooves steekt altijd ergens de kop op. De gitaarsound is op en top Grimfist (wat had je gedacht) en dan weet je dat het scheurt en schuurt als een jeansbroek die vastzit in een schaafmachine. Toch doet Deride meer. Ze gooien er zachte blackmetalzwemen tussen, die een tandje bij schakelen tot black 'n roll. Daardoor is het schriele Fallen het enige slechte nummer op de hele plaat, wegens te nadrukkelijk black dan de rest.
Audrey Horne-drummer en medestichter Kjetil Greve laat de grooveraketten één voor één vertrekken. De grooveverslindende riffbeesten verdringen elkaar zowat op de tracklist. Net als de instrumenten maakt de zang iedere keer de juiste keuze om het interessant te houden. Stoere kreetzang, roeperige clean en in het bijzonder een glasbrekend hoge krijs zitten waar ze horen te zitten. Was dit het wachten even waard! Nu nog een nieuw Grimfist-album, Olé.
Tracklisting
| * Reageer |
