| Gepost door: Rutger van der Holst | Zaterdag 01 Mei 2004 - 17:52 |
Evergrey - The Inner Circle
Inside Out Music 2004
Dat Evergrey een bekende is aan het progressieve metal front mag geen nieuws zijn, maar dat ze met hun nieuwe release The Inner Circle de magistrale voorganger Recreation Day heel hard van zijn troon afstoten mag toch wel als goed nieuws gezien worden. Recreation Day was een parel van een release waar vele prog metal fans hun vingers bij aflikten, maar The Inner Circle verpulvert werkelijk die parel. Wat ik nu hier hoor is een sterk gegroeide Evergrey. Het aanschaffen van hun eigen studio heeft de band zeer veel goeds gedaan. maar goed hoe klinkt deze nieuwe schijf dan, zul je je afvragen.
Welnu, het allereerste wat me opvalt is dat deze cd bol van de melodische stukken staat. Opener "A Touch Of Blessing" knalt er meteen lekker in met prachtige keyboard lijnen, heerlijke riffs, gitaar solos, en een krachtig stem geluid van zanger Tom S. Englund. Tom mag zich toch echt wel bij de absolute vocale top in de metal wereld rekenen. Prachtig wat die man uit zijn strot kan halen: emotie, kracht en melodie. Alsof de opener nog niet genoeg is worden in het nummer "The Ambassador" de bombastische trossen volledig losgegooid. Dit is echt een van mijn favoriete nummers van deze schijf. Knallende riffs, donderende drums en heerlijk keyboard werk trekken dit nummer naar een groots niveau. Als er dan een donker koorachtig stuk opduikt waar bands als Tristania, Therion, After Forever en The Sins Of Thy Beloved een puntje aan kunnen zuigen, weet ik al zeker na 2 nummers dat dit een wereld schijf is. Ronduit prachtig.
Om even stoom af te blazen en op adem te komen krijgen we het nummer "Waking Up Blind" voorgeschoteld. Kippevellenwerk, echt waar. Er ligt zoveel emotie in de stem van Tom S. Englund. De hierop volgende nummers "More Than Ever", "The Essence Of Conviction" en Where All Good Sleep passen allemaal stuk voor stuk perfect in de soundscape van het gehele album. Meesterwerkjes. Rode draad door het gehele album is een dominee die een donder preek geeft. Zeer indrukwekkend. Vooral in de 2 aflsuitende nummers, "Faith Restored" wat vlekkeloos overloopt in "when The Walls Go Down", speelt deze dominee een zeer grote rol. Als hij het allemaal niet meer ziet zitten na zijn donderpreek en hij bidt tot god, lopen mij de rillingen over de rug. Niet dat dit van zeer religieuze aard is, maar de wanhoop straalt er zo erg van af dat je moeite zult hebben om er niet door geroerd te worden. Kippenvel nu ik dit nogmaals hoor.
Ja dit is echt een pracht release en als ik dan op de website van Evergrey lees dat de heren dit een groei album noemen, zou ik wel graag willen weten hoe goed de volgende release dan wel niet moet zijn om dit nog te kunnen overtreffen! Dit album mag absoluut niet in je cd kast ontbreken. Fantastisch!
Tracklist:
Line-up:
Links:
| * Reageer |
