Onze collega's van Shadow of Disgust hadden samen met het Drachtse Iduna een mooi avondje death en grind georganiseerd. Daar ZM goed vertegenwoordigt is in het noorden des landes, waren er zowaar een drietal redactieleden actief aanwezig (GvdW = Gurbe van de Wal, JH = Jan Hendriksen en RdL = Robert de Leeuw). Hieronder het relaas van een flink avondje beuken en blasten in het mooie Friesland.

Stoma

Stoma, één van de twee grindbands deze avond mochten het feest aftrappen. Helaas was de band nou niet echt gezegend met een geweldig geluid, echter dit weerhield men er niet van om in een krap half uur een ongenadig harde portie grind op het publiek los te laten, waarbij screamer G.O.B. als een op stuurloze Leopard tank over het podium walstte en op die manier als enige bandlid het hele podium benutte.

Prachtig ook hoe men de lompigheid die men op cd hanteert ook live weet neer te zetten. Zo werd het nummer Sodomized at the Gay Parade opgedragen aan de eventueel aanwezige homo’s in de zaal. Prachtig. Een waardige opener voor al het brute geweld wat deze avond nog zou volgen. (GvdW)

Brutus

Het voor mij nog onbekende Brutus was de tweed band van de avond, en na veel oponthoud ging de band eindelijk los. Het oponthoud ontstond door geluidsproblemen, maar deze waren bij aanvang bij lange na niet opgelost. De gitaren waren één dikke, ondefinieerbare brei en de zang was nagenoeg niet te horen. De zwaar naar Morbid Angel en Hate Eternal neigende deathmetal kwam daardoor niet echt lekker over, erg jammer want de nummers klonken lekker bruut! (JH)

Putrefied

De heren van Putrefied hadden de rioolputdeksels ook aan de kant geschoven, en waren uit de donkere gewelven gekropen om acte de presence te geven in Drachten. Bruter dan bruut lieten ze hun op Amerikaanse lijst geschoeide downtuned death metal op aanwezige headbangers los. Omdat ik zelf gedurende het gehele Putrefied optreden ook nekspieroefeningen stond te doen, heb ik geen idee hoe het geluid in de zaal was, maar voorin waren nummers als Skull Tortured, Scorched Face of God en Carbolic Injection prima te volgen. En volgens de heren van Putrefied zelf, zat het ook met het podiumgeluid wel snor. Prima optreden weer van Putrefied. (GvdW)

Caedere

Het was alweer een flinke tijd geleden dat ik de tukkers van Caedere aan het werk heb gezien, ze waren toen nog met zijn vieren. De extra gitarist zorgt live in ieder geval dat de op cd beukende death metal live net zo bruut overkomt. Ook was te merken dat de band de laatste jaren flink aan podiumervaring heeft gewonnen, z hosten er flink op los en lieten zich door de wat tamme reactie van het publiek niet van de wijs brengen. Op deze avond van brute death en grind was Caedere voor mij de meest originele band, met echt een eigen sound en een energieke liveshow. (JH)

Mangled

Inmiddels vrij sufgebeukt door de voorgangers en om wat energie voor hoofdact Nasum te bewaren, heb ik het Limburgse gezelschap Mangled, die volgens de zanger voor het eerst in Friesland speelden eigenlijk maar met een half oog en oor gevolgd. Maar wat ik heb gehoord klonk zeker goed. Lekkere lompe, logge death metal die zeker de hoge rang op de bill verdiende. Vraag me niet naar titels van nummers, ik heb daarvan helaas niks meegekregen.

Deze Limburgers zijn wat mij betreft zeker wel voor een tweede keer welkom in Friesland. Dan hopelijk in gezelschap van een iets kleiner aantal bands, ik zal dan zeker wat meer aandacht aan deze klasseband schenken. (GvdW)

The Monolith Deathcult

Met niet ál te veel goede hoop, maar wel erg benieuwd, liep ik richting podium om dit Nederlandse death metal vijftal te gaan aanschouwen. "Met niet al te veel goede hoop", omdat ik ze de vorige keer dat ik ze zag vond tegenvallen i.v.m. het matige geluid en "erg benieuwd", omdat ik vantevoren twee mp3's had beluisterd van hun aankomende plaat The White Crematorium en deze nummers bij mij zeer goed in de smaak vielen. Om meteen maar met de deur in huis te sodemieteren: ik was erg onder de indruk vanavond! Hoewel de partijen van gitarist Martijn stukken beter te horen waren dan die van andere gitarist Michiel en hierdoor een lichte onbalans ontstond, was het geheel bijzonder goed te volgen. Nieuwe aanwinst toetsenist Carsten Altena (Izegrim) blijkt een goede zet van de band, want op het juiste moment werden de toetsenpartijen als een tapijt onder het gitaargeweld gelegd en zorgde dit voor de nodige extra sfeer en adem. Hoofdzakelijk op volle blastsnelheid kreeg het publiek de razende death metal over zich heen en ik merkte om me heen wel dat niet iedereen zo positief was, maar volgens mij lag het ook een beetje aan waar je stond (ik stond mooi in het midden). Dit in verband met het geluid, die zo verschrikkelijk belangrijk is bij dit soort bands. Met opmerkingen als: "Wij hoeven ons natuurlijk niet voor te stellen..." krijg je het publiek natuurlijk ook niet echt mee, maar eerlijk is eerlijk het gaat om de kwaliteit van de muziek en die was wel degelijk erg hoog. Een goed optreden van een dito band. Ik ben in ieder geval erg benieuwd naar het nieuwe album. (RdL)

Nasum

Maar de hoofdact bleek zoals verwacht de band van de avond. Bij een aantal bands die deze avond optrad, bleek de click-track van groot belang en zorgde deze voor veel technische problemen. Nee hoor, neem dan Nasum: zet een uiterst simpel drumkitje neer zonder verdere poespas en vuur meteen na opkomst de snoeiharde grind-nummers op het publiek af. Goudeerlijk en puur natuur! In een aantal clusters van een stuk of vijf tracks werd een combinatie van agressie, strakheid, speelvreugde en enorme professionaliteit ten tonele gebracht. Door het groot aantal nummers, die soms niet langer dan een minuut klokken, heb ik overigens niet op de gespeelde titels gelet, maar dat is dan ook totaal onbelangrijk. Wél heb ik een paar nummers herkend van het onlangs uitgekomen album Shift, zoals Engine of Death en Circle of Defeat. Zanger/gitarist Mieszko Talarczyk mag dan een kleine manneke zijn, hij heeft wel een enorme uitstraling en zorgt met z'n felle strot voor een waar grind-feest. Maar grootste blikvanger op het podium was bassist Jon Lindqvist, die met de gekste capriolen het publiek vermaakte door in de vreemdste houdingen aan zijn snaren te plukken. Ook had hij de ietwat bizarre eigenschap om zijn eigen speeksel richting plafond te lanceren en dit weer op te vangen met zijn mond, om het vervolgens, zo trots als een pauw, als een sliert aan zijn tong aan ons te tonen. Heerlijk toch?! De tijd vloog om en het lange wachten wegens veel vertraging bleek meer dan de moeite waard. Wat mij betreft is dit sinds Napalm Death verreweg de beste grindcore-act van deze aardkloot! En dan moet je, overspoeld door agressie en adrenaline, nog veilig naar huis...ik ben blij dat ik niet hoefde te rijden. (RdL)

Links:

• Stoma
• Brutus
• Putrefied
• Caedere
• Mangled
• Monolith Deathcult
• Nasum