| Gepost door: Rutger van der Holst | Woensdag 16 Maart 2005 - 9:47 |
Fallen - A Tragedy's Bitter End
Aftermath Music 2005
Kent u dat gevoel dat je denk dat alles naar de klote is, en dat je leven geen zin meer heeft en dat alles wat je doet niemand een zier kan schelen en dat je onbewust aan je eigen begrafenis zit te denken? Nee? Nou dan zult u toch eens naar het schijfje A Tragedy's Bitter End van het noorse Fallen moeten gaan luisteren want als u dit onheilspellende gevoel zich niet bekruipt bij het beluisteren vandeze klaaglijke tonen dan vraag ik me af of u wel gezond bent. Het kan niet anders of je wordt in een dikke drap van mistroostigheid meegezogen. Heerlijk dit album. Zo hoort Funeral-doom te zijn. Dat dit Funeral-doom is wordt wel duidelijk door het feit dat Anders Eek, de drummer van de band Funeral, Fallen heeft opgericht. Hij heeft zich de laatste 9 jaar beziggehouden met het schrijven dan dit ultra logge, extreem duistere doom metal album.
Ja als stroperige dikke lava komen de ultra logge riffs uit mijn speakers gerold. Dit alles overgoten met een extreem duistere vocale prestatie van zanger Kjetil Ottersen. Denkt u zich zeer lage mannelije vocalen in, ja hebt u ze? verlaag die dan nog 10 maal en u hebt een beetje een gevoel hoe de strot van Kjetil Klinkt. Zo laag hoor ik clean vocals niet vaak. Onbewust denk ik af en toe aan Peter Steele van Type o Negative die ook een flinke bas bezit en in de buurt komt van deze lage stem. Het lijkt er af en toe op dat de zang net wat off klinkt zeker in de wat hogere regionen, maar dat is mijns inziens expres gedaan om bij te dragen aan de klaaglijkheid van dit album. Een vergelijking hiermee kunt u vinden in de band Yearning die hier ook een handje van heeft maar natuurlijk wel in een hele andere hoek van de metal opereert.
De muziek is traag, ultra traag. Duistere dikke riffs en langzame drums worden hier en daar opgesierd door een dwarsfluit of een in de verte klinkende gitaarsolo. Prachtig allemaal hoe dit perfect bijdraagt aan de sfeer en vlekkeloos aansluit bij de vocalen. De gitaren lijken allemaal wel 35 keer omlaag gestemd te zijn. Zo donker en vol klinken de riffs. Het album bevat 6 nummers waarvan er 4 voldoen aan de hierboven beschrijving. De andere 2 To The Fallen en The Funeral zijn naargeestige hymnes op de piano en de synthesizer en doen me denken aan een eind van een droevige drama film waar de laatste regenachtige beelden uitdoven en alwaar de aftiteling begint en je een traantje wegpinkt...
Doom metal liefhebbers zullen bij dit schijfje de vingers aflikken. Dit is machtig! "Now That I Die" zal in menig doom metal hart gesloten gaan worden. Een magistraal werkstukje met een episch karakter.
Tracklist:
Line Up.
Links:
| * Reageer |
