Hoe beter old school heiligschennend kun je bezig zijn dan op een zondagavond naar een deathmetalconcert te gaan in een concertzaal waar in de andere zaal een klassiek concert gegeven wordt en waar het enigste mannelijke lang haar aan de buste van Mozart of Bach hangt.

Het Belgische Leng T'che heeft het op deze avond misschien wel het zwaarst, als deathgrind band openen voor Morbid Angel. De zaal is nog grotendeels leeg (de opkomst stelde mij sowieso teleur deze avond), maar het quintet trekt zich er weinig van aan. Vol overgave wordt de aanstekelijke deathgrind met een fikse hard/metalcore randje de zaal in geslingerd. Achteraf hoorde ik dat dit optreden één van de eerste is met de nieuwe zanger, en aangezien ik daar tijdens het optreden niets van merkte, kan men gerust zeggen dat hij het er prima vanaf gebracht heeft. Naar gelang het optreden vordert komt er wat meer volk de zaal binnen en begin hier en daar ook rustig wat hoofdjes op en neer te bewegen. Jammer alleen dat de set aan het eind wat saai werd, maar verder prima kennismkaing met deze band die sindskort een deal met top grindlabel Relapse getekend heeft.

Aan Hatesphere de taak om wat moderne Scandinavische thrash de zaal in te slingeren. Aan enthousiasme ontbreekt het de heren allerminst, waarmee de heren voor mij het gebrek aan originilateit live in ieder geval compenseren, want de sound van deze band is wel een overvloed van herkenning, bands als The Haunted en oude In Flames blijven continu door mijn hoofd spoken. Maar door de energieke show en toch aanstekelijke muziek begint de nu deels volle zaal toch op te warmen voor de headliner van vanavond.

En dan Morbid Angel. Tja, wat moet je nou zeggend over deze metalpioniers? Leng T' che en Hatesphere waren beide prima opwarmertjes maar zodra Morbid Angel de eerste tonen speelde, werd al duidelijk dat ze volledig van het podium gespeeld zouden worden door deze metalhelden. Met oud frontman David Vincent weer achter de microfoon blonk de band uit van zelfvertrouwen en speelplezier. Drummer Pete Sandoval drumde strakker dan menig drumcomputer (maar met gevoel!) en Trey Azagthoth speelde op zijn eigen unieke manier, totaal opgaand in zijn gitaarspel, hoppend en huppelend in zijn strak witte gympen, de strakste riffs en solo's. Vanaf de eerste toon die Morbid Angel speelde was de zaal één grote zwiepende haardos, waar vooral David Vincent zich flink door liet oppeppen. Wat de sfeer nog meer goed deed was dat de band grotendeels oudere nummers speelde, met als afsluiter en absolute klapper God of Emptiness met een complete meebrullende zaal. Mooie momenten die je later aan je (klein)kinderen kunt meegeven als zij met hun eerste metalalbum thuiskomen.

Links:

• Morbid Angel
• Hatesphere
• Leng T'che

Foto's: Schemerwereld fotografie