Candlemass is een band met een complexe geschiedenis. Halverwege de jaren 80
wordt deze Zweedse band opgericht en men brengt een reeks klassiekers uit,
waarvan Epicus Doomicus Metallicus (1986) en Nightfall (1987) tot de
belangrijkste mogen worden gerekend. Hun stijl is herkenbaar uit de duizenden:
op Black Sabbath geschoeide doom-metal met de bekende theatrale vocalen van
zanger Messiah. Vlak voor de release van 'Chapter VI' verlaat Messiah de band.
Bassist/songwriter Leif Edling gooit na de release ook de handdoek in de ring en
gaat verder met een nieuwe band: Abstrakt Algebra. Door het uitblijven van echt
succes richt Leif Candlemass opnieuw op en volgen twee platen: 'Dactylis Glomerata'
(1998) en 'From The 13th Sun' (1999). Omdat de fans een Candlemass zonder
Messiah blijkbaar niet zien zitten, komt het in 2002 tot een reünie met de originele
zanger. Een toer volgt, maar muzikale meningsverschillen leiden begin 2004 toch
weer tot een split. Een half jaar later besluit Leif de band voor de tweede keer
nieuw leven in te blazen, op dat moment nog zonder zanger. De band schrijft een
album bijeen en haalt iets later dan toch nog Messiah binnen om de boel van zang
te voorzien. Anno 2005 is de band dus weer compleet en brengen ze hun
langverwachte (titelloze) reünie-album uit! Tot zover mijn geschiedenislesje.
Nu, kan deze plaat de vergelijking met het oude werk aan? Daar kan ik gelukkig
(en volmondig) 'ja' op antwoorden. Leifs zijprojectjes (Abstrakt Algebra en
Krux) bewezen al dat zijn songschrijverscapaciteiten nooit gemankeerd hebben. De
nieuwe plaat onderstreept dat gegeven nog eens! De plaat straalt naast een
degelijke authenticiteit ook een zekere spontaniteit uit. Zo had 'Seven Silver
Keys' zo op 'Nightfall' kunnen staan, terwijl 'Black Dwarf' opvallend fris
klinkt. 'Assassin of the Light' en 'Copernicus' laten dan weer een ultra-lomp
geluid horen in combinatie met de bekende pakkende melodieën. Zo hoort Candlemass te klinken.
Samenvattend kan ik stellen dat 'Candlemass' de plaat is die had moeten volgen
op 'Tales of Creation' uit 1989. De band klinkt weer bevlogen, intens en
bijzonder inventief. Fans moeten zeker proberen de digipack te pakken te
krijgen, want de bonus-track 'Mars and Volcanoes' is zeer de moeite waard!
Kopuh!
Zelf berichten posten
Heb een leuk nieuwtje waarvan je denkt dat hier op
ZwareMetalen thuis hoort dan kan je dat via dit formulier aan ons melden.
Jouw input wordt zeer gewaardeerd!
