Cryptopsy – Once Was Not
Century Media, 2005

Na het in 2000 verschenen And Then You’ll Beg eindelijk weer eens een nieuw studioalbum van de in mijn ogen beste death/grind band van de wereld: Cryptopsy. De Canadese herrieschoppers komen met dit Once Was Not met hun vijfde album op de proppen en ze laten horen dat ze het maken van hoge kwaliteits death/grind nog steeds niet verleerd zijn.

De cd gaat rustig van start middels het intro Luminum, maar Cryptopsy kennende kan dit nooit lang duren. En dit klopt ook want in het tweede nummer wordt er al snel behoorlijk op los gebeukt. De breaks vliegen je weer ouderwets om de oren en drummer Flo Mounier laat al snel z’n befaamde ultrasnelle blastpartijen op je los. Je kunt zeggen wat je wilt over zijn drumpartijen, dat ze soms op het randje van strak zijn bijvoorbeeld, maar ik persoonlijk vind dit altijd wel wat hebben. Veel bands klinken tegenwoordig wel zó enorm strak en machinaal dat je soms niet meer het idee hebt dat er een mens van vlees en bloed achter de drumkit zit. Flo is snel, creatief en menselijk tegelijk. Niks op tegen lijkt me.
Helaas is gitarist Jon Levasseur niet meer van de partij, maar wel terug van weggeweest is brulaap Lord Worm die weer als vanouds totaal onverstaanbaar zijn teksten over de complexe death/grind uitkotst. Ik moet overigens wel zeggen dat ik ‘m niet zo overtuigend vind overkomen dan destijds op None So Vile (het lijkt allemaal wat moeizamer te gaan), maar hij weet wel weer een lekker vunzig sfeertje aan de muziek mee te geven.

Wat me over het hele album vooral opvalt is dat er af en toe ook wat gas terug wordt genomen en dat de band zodoende wat extra spanning aan de muziek heeft toegevoegd. Neem bijvoorbeeld het nummer The Pestilence That Walketh In Darkness (Psalm 91: 5-8), wat zelfs slepend genoemd mag worden op een bijna Primordial- achtige manier. Uiteraard wordt dit weer ruimschoots gecompenseerd met een onmogelijke riff en dito drumpartijen halverwege dit nummer zodat we weten naar welke band we ook alweer zaten te luisteren. De productie is even wennen, maar is op zich best goed te noemen, hoewel de gitaren af en toe wat verzuipen in het drumgeweld, vooral in de snelle stukken. Hier had dus iets meer aandacht aan besteed worden wat mij betreft.

Zeker niet de beste Cryptopsy plaat ooit, maar ook niet een waarvoor de band zich moet schamen. Integendeel! Hoe vaker ik ‘m hoor, hoe beter ik ‘m begin te vinden. Dit is gewoon weer een klasse album die bol staat van de spanning, speelse creativiteit en bruut geweld. Het album raast, tiert en beukt weer aan alle kanten en ik weet zeker dat ik de buren hier nog regelmatig mee tot wanhoop zal drijven. Hoogtepunten: Carrionshine, Adeste Infidelis, Angelskingarden en Keeping the Cadaver Dogs Busy.

Tracklist:

1. Luminum
2. In The Kingdom Where Everything Dies, The Sky Is Mortal
3. Carrionshine
4. Adeste Infidelis
5. The Curse of the Great
6. The Frantic Pace of Dying
7. Keeping the Cadaver Dogs Busy
8. Angelskingarden
9. The Pestilence That Walketh In Darkness (Psalm 91: 5-8)
10. The End
11. Endless Cemetery

• Lord Worm – vocals
• Alex Auburn – guitars, backing vocals
• Eric Langlois – bass
• Flo Mounier – drums, percussion, backing vocals

• Cryptopsy website
• Century Media website