| Gepost door: Robert de Leeuw | Zaterdag 05 Augustus 2006 - 16:53 |
Onder het motto "beuken met die hap" is hier dan de nieuwe All Shall Perish. Hun debuut Hate.Malice.Revenge deed al veel death metal- en metalcore liefhebbers door de kamer stuiteren en ook Nuclear Blast was meteen overtuigd en plukte dit Amerikaanse vijftal zonder aarzelen weg bij een Japans label. Die plaat knalt als een dolle stier door je speakers en een volledige luisterbeurt op vol volume kan, als je niet oppast, tot de nodige vernielingen leiden in je directe omgeving. En laat dat nou net de bedoeling zijn van deze band! Inmiddels dus een nieuw album in de winkels: The Price of Existence.
Muzikaal is er in ieder geval vrij weinig veranderd t.o.v. het debuut. Er wordt nog steeds gesmeten met knalharde
death metal-riffs, dwaze Dying Fetus-achtige gitaarriedels, Zweedse aandoende melodieën en stevige moshparts. Dit alles
wordt bijgestaan door de ferme, afwisselende grunt van nieuwbakken zanger Hernan "Eddie" Hermida. Op zich niks nieuws onder de zon dus,
maar het is ze opnieuw gelukt met een alleraardigst album op de proppen te komen. Het staat allemaal weer als een huis en
er zit weer lekker veel afwisseling in wat betreft tempo, riffing en zang.
Tóch weet deze plaat mij minder te boeien als de
voorganger. Ten eerste doen de nummers mij over het algemeen iets minder (paar uitzonderingen daargelaten natuurlijk) en ten
tweede vind ik de productie minder geslaagd. Niet dat deze slecht is, maar die op Hate.Malice.Revenge was een tikkeltje smeriger
en vond ik een stuk beter bij de muziek passen. Het geluid op The Price of Existence is wat gladder en helderder dus,
wat licht ten koste gaat van de agressie die het album moet uitstralen. Daarbij klinken ook de drums vrij on-organisch, terwijl
deze toch vrij prominent in de mix is gezet. Begrijp me niet verkeerd, het geheel klinkt nog steeds moddervet, maar een tikkeltje meer
smerigheid en productioneel evenwicht had voor mij dit album nog een stuk aangenamer kunnen maken.
Fans van dit soort "deathmetalcore" zullen hoe dan ook geen buil vallen aan dit album, want de ultrastrakke nummers puilen weer uit van de kwaliteit en zullen menig liefhebber weer doen schuimbekken van opwinding. Alleen een paar kleine (maar toch voor mij persoonlijk vrij belangrijke) kanttekeningen zorgen ervoor dat het cijfer niet de 80 punten ontstijgt, maar die genoemde kritiek kan ook een kwestie van smaak zijn natuurlijk. Ik zou zeggen: probeer het eens en oordeelt u zelf.
Tracklist:
| * Reageer |
