| Gepost door: Ralph Plug | Woensdag 30 Augustus 2006 - 20:15 |
Iron Maiden - A Matter of Life and Death
EMI 2006
Netjes 3 jaar na het prima
Dance of Death ligt het kersverse
Iron Maiden album A Matter of Life and Death in de schappen van
alle betere platenzaken. Ongetwijfeld een plaat waar vele metalheads op hebben
zitten wachten, ondanks de toch wat lauwe reacties van velen op de laatste
plaat. Met de single The Reincarnation of Benjamin Breeg werd een voor
Maiden begrippen zeer eigenzinnig startschot gegeven, daar dit nummer nu
niet bepaald typisch naar de Britse band klinkt. Geen huppelende basriffs, geen
pakkend, vanaf de eerste luisterbeurt lekker in het gehoor liggend refrein, maar
een duistere stemming, zwaar gitaarwerk en een duistere sfeer kenmerken het
nummer. Ook de lengte van de single is met ongeveer zeven minuten opmerkelijk te
noemen. Als The Reincarnation of Benjamin Breeg echter één ding goed doet
is het de verwachtingen voor de volledige plaat alleen maar hoger spannen.
A Matter of Life and Death gaat redelijk standaard van start met de
uptempo rocker Different World, een opener waar de band al jaren patent
op heeft. Zoals het echter vaak het geval is de Maiden platen van de
laatste jaren behoort Different World nu niet bepaald tot de sterkere
nummers in het oeuvre van de band. Het is zeker een stabiele song (en Godzijdank
niet zo infantiel als Wildest Dreams van de laatste plaat), maar een
hoogvlieger is het niet. Een standaard begin van een Maiden plaat, niets
meer en niets minder. Ook These Colours Don´t Run weet bij de eerste
luisterbeurt niet geheel te overtuigen, maar weet zich na enige tijd te
ontpoppen tot een lekkere rocker die het live zeker goed zal doen. Maar het is
pas vanaf Brighter Than a Thousand Suns dat deze plaat zijn geheimen
begint prijs te geven. Dit nummer begint traag en atmosferisch om zich
vervolgens te ontplooien tot een zeer dynamische, variatierijke song waar je als
luisteraar na meerdere luisterbeurten nog steeds nieuwe dingen ontdekt.
De band vervolgt zich met het uptempo The Pilgrim, welke
vol zit met de nodige tempowisselingen, meerstemmige zangstukken en het
heerlijke dubbele gitaarwerk waar Maiden patent op heeft. Het volgende
hoogtepunt is het zeer epische The Longest Day, een bombastische,
afwisselende song met een briljant klinkende Dickinson, een zeer atmosferisch
middenstuk en de nodige melodie. Het balladesque Out of the Shadows valt
daarna dan ook bijna tegen. Het is zeer zeker geen slechte song, en voor
Maiden begrippen zelfs bijzonder sfeervol (had op een Dickinson solo-CD niet
misstaan), maar haalt de vaart iets uit de plaat. The Reincarnation of
Benjamin Breeg is, zoals in de inleiding beschreven, een wat vreemde eend in
de bijt, maar went snel genoeg. Het volgende (en voor mij absolute) hoogtepunt
is het lange, epische For the Greater Good of God, waarbij de nodige
vraagtekens worden gezet bij het fenomeen religie/God. Een in topvorm verkerende
Dickinson zingt de sterren van de hemel en wordt daarbij ondersteund door
fabuleus driedubbel gitaarwerk en een ronkende ritmesectie. Hoogtepunt van de
plaat. Het uptempo Lord of Light en het lange, qua gitaarwerk soms iets
aan Led Zeppelin herinnerende, ijzersterke The Legacy sluiten de
plaat in stijl af.
A Matter of Life and Death is
een zeer sterk, afwisselend album geworden waarbij Iron Maiden eindelijk
eens wat afwijkt van de geijkte paden die ze al jaren bewandelt. De plaat staat
vol met lange, epische nummers die qua opbouw nogal eens doen denken aan het
duistere The X-Factor. Tevens is het een plaat die groeit. De eerste
luisterbeurten lijkt het allemaal wat vlak, maar na meerdere draaibeurten komt
het album steeds meer tot wasdom en weet zich toch te ontpoppen tot een rasechte
Maiden plaat, hetzij met een iets andere inslag. Een klasse album die het
gros van de fans zal verbazen, beroeren en critici zal weten te verstommen, en
waar tevens voor het eerst écht te horen is dat de band tegenwoordig drie
gitaristen in de gelederen heeft. Een absoluut hoogtepunt in de lange carrière
van de band en wat mij betreft de beste Maiden plaat sinds Seventh Son
of a Seventh Son uit 1988. De hoogste score derhalve.
Tracklist:
Line-up:
Links:
| * Reageer |
