| Gepost door: Robert de Leeuw | Donderdag 31 Augustus 2006 - 18:07 |
Tsja, welke death metal fanaat kent Vader nou niet. De band heeft mij persoonlijk zowat de death metal ingesleurd met The Ultimate Incantation uit 1993, welke nog steeds een van m'n all-time favorites is op dit gebied. Nummers als Reign Carrion en Final Massacre knallen hier nog regelmatig uit de speakers en hoewel zanger/gitarist Peter destijds nog iets minder verstaanbaar was, brul ik de teksten zonder moeite van begin tot eind mee. Uiteraard heb ik daarna de band op de voet gevolgd en zag dat Polen, door toedoen van deze mannen, langzaam maar zeker een land was om serieus rekening mee te houden in de death metal wereld. Na Vader kwamen kanonnen als Decapitated, Behemoth, Trauma, etcetera de frontlinies versterken en werd Polen een ware grootmacht in de metal met een unieke sound. De hoofdverantwoordelijke voor dit alles komt nu, als ik goed geteld heb, met hun zevende full-length album op de proppen (waarbij aangetekend moet worden dat ze een enorme bak met mini-CD's, live-albums en tributes hebben uitgebracht) en slaan ze weer allesvermorzelend hard toe!
Op zich is Vader altijd zichzelf gebleven. Muzikaal zijn ze niet of nauwelijks veranderd en ze staan altijd garant voor
kwaliteit. Tóch heb ik bij dit Impressions in Blood een speciaal gevoel. De band klinkt overtuigender en feller dan op
The Beast, klinkt organischer dan op hun laatste mini-CD The Art of War, maar toch is het allemaal weer typisch
Vader en hoef je van begin tot eind geen rare fratsen te verwachten. Wat is er dan echt zo speciaal aan dit album?
Ik denk dat de band een album heeft afgeleverd dat helemaal af is. De spanning wordt het gehele album hoog gehouden door op
de juiste momenten het gas in te drukken (wat erg vaak gebeurd) en ook op de juiste momenten deze weer even te laten vieren
om de versnelling weer des te harder aan te laten komen. De gitaarsolo's verschillen van ouderwets Slayer-iaans tot verrassend melodieus
(luister maar eens naar het slepende Predator of het afwisslende Amongst the Ruins!) en worden schitterend
ingepast.
Daarbij zijn de nummers allemaal van verschrikkelijk hoog niveau en hebben ze allen
hun eigen identiteit, zonder het album als geheel teniet te doen.
Ook heeft de band weer een nummer opgenomen die wel eens te boek zou kunnen gaan als het vetste live nummer van Vader
ooit! Ondanks het nogal Dimmu Borgir-achtige intro kent Halleluyah!!! (God is Dead) namelijk een refrein die je
al bij de eerste luisterbeurt meteen flink meebrult! Dit komt live snoeihard aan kan ik je nu al vertellen!
Hoewel Impressions in Blood niet zoveel indruk maakt als destijds Litany (2000) en het genoemde The Ultimate Incantation, maakt dit album mij weer helemaal Vader-fan en zal ik 'm nog vaak aan m'n oren blootstellen. Ik kijk nu al uit naar deze herfst als de band weer eens naar ons land komt. Want hoewel ik ze al een stuk of zes/zeven keer gezien heb, Vader zal altijd live blijven overtuigen en zal dit ook blijven doen tot ze erbij neervallen. Een diepe buiging voor deze stugge volharders!
Tracklist:
| * Reageer |
