| Gepost door: Arjan Hoogendoorn | Zaterdag 30 September 2006 - 14:49 |
Mastodon heeft een flinke groei doorgemaakt in de laatste paar jaar. Het album Leviathan en de tournee met Slayer en Slipknot brachten de band in hogere sferen. Ineens kwam je hun clips tegen als je op het juiste moment langs The Box zapte. En vorig jaar kon je ook niet om de band heen tijdens het festivalseizoen. Om precies te zijn speelde de band tien keer in de Benelux in 2005. Niet mis dus. Na de Amerikaanse editie van Ozzfest ging de band in conclaaf om een nieuw album te maken.
Kortom, de verwachtingen liggen hoog voor de nieuwe Mastodon. Op ons forum woedt nu ook enige weken de discussie of dit album beter is dan de debuutplaat Remission. In mijn conclusie kom ik daar nog op terug, first things first: hoe is Blood Mountain?
Leviathan was een conceptplaat over Moby Dick, met een prachtig artwork dat naadloos bij dit thema aansloot. Blood Mountain vertelt verhalen over een krijger uit een oude beschaving die een tocht maakt op de "Blood Mountain". Het artwork omvat dit thema vlekkeloos en is bijzonder goed verzorgd.
Muzikaal gezien is het gelijk raak, The Wolf Is Loose begint met stevig tromgeroffel waarna er gelijk een van de stevigste nummers van het album ingezet wordt. Ook als het tweede nummer, Crystal Skull wordt ingezet lijkt het erop dat de band zelf ook wat inspiratie uit Slayer heeft gehaald, vooral de gitaarriffjes zijn wat meer thrashy dan voorheen. Toch is het album Blood Mountain minder hard en rauw dan de eerste twee albums.
Want zodra de spits is afgebeten komt het nummer Sleeping Giant, gevolgd door Cappilarian Crest. Het eerst genoemde nummer doet me veel aan Opeth denken. Terwijl het nummer erna juist overheerst wordt door een anderhalve minuut lang gitaarloopje dat haar oorsprong in de jazz heeft. Blood Mountain is dynamischer dan ooit, en de invloeden komen werkelijk vanuit allerlei richtingen; jazz, blues, hardcore, black, death, doom, thrash en veel stoner. Eigenlijk is het teveel om op te noemen. Duidelijk is wel dat alle nummers afzonderlijk werkelijk pareltjes zijn.
Dat dynamische blijkt ook nog eens uit alle afzonderlijke nummers. Begint een nummer snel, dan kun je er zeker van zijn dat er snel ook weer tempowisselingen in voorkomen. Soms is de muziek heel druk, dat zijn we van Mastodon gewend. Maar soms is het ook bijvoorbeeld afsluiter Pendulous Skin, dat nummer is zo dromerig dat je even alles om je heen vergeet.
Er is werkelijk niks fout aan dit album, en dat geldt zeker voor de productie. Overigens is het ook niet onaardig om te vermelden dat Joshua Homme (Queens of the Stone Age), Cedrix Bixler (The Mars Volta, Ex-At the Drive In) en Scott Kelly (Neurosis) hun bijdrage hebben op dit album.
Is Blood Mountain dan ook beter dan haar voorgangers? Over smaak valt niet te twisten. Maar Blood Mountain is wel veel dynamischer en breder. De band is gegroeid en heeft zichzelf op muzikaal vlak weten te overtreffen. Wat dat betreft kan ik terecht zeggen dat Blood Mountain beter is dan haar voorgangers. Een super album, en naar alle waarschijnlijkheid zal deze mijn jaarlijst gaan aanvoeren.
Tracklist:
The Wolf Is Loose | * Reageer |
