| Gepost door: Count Usher | Zaterdag 21 April 2007 - 21:22 |
Mayhem - Ordo ad Chao
Season of Mist, 2007
"Put this album out through speakers beside a tree, and two days later the
tree will rot," aldus guitarist Blasphemer in de laatste uitgave van
Terrorizer. Ik heb de neiging hem te geloven…
Ordo ad Chao is wat mij betreft dé langverwachte terugkeer van Mayhem.
Weliswaar is hun comeback al aan de gang van 1995, maar eigenlijk is Ordo ad
Chao in die periode de eerste plaat die het qua genialiteit niet moet
afleggen tegen het machtige De Mysteriis Dom Sathanas. Niet
dat deze plaat er zoveel op lijkt, verre van, maar voor het eerst in dertien
jaar doet Mayhem mijn nekharen weer rechtstaan.
Ordo ad Chao omschrijven is niet makkelijk. Enerzijds horen we flarden
die misschien op Chimera hadden kunnen staan, anderzijds staan ze
mijlenver af van de voorgaande platen. Het sleutelwoord op Ordo ad Chao
is sfeer. Deze plaat staat of valt met de mogelijkheid van de luisteraar om zich
in de zieke geest van Blasphemer te verplaatsen. Hij is er namelijk in
geslaagd om een somber pallet van grimmige, misselijkmakende sferen samen te
stellen. Het is een sfeergordijn dat maar moeilijk te doorprikken is.
Is het geniaal? Is het complete waanzin? Een duidelijk antwoord krijgen we niet.
De teurgkeer van oudegediende Attila Csihar helpt ons wat dat
betreft ook al niet vooruit. De primale klanken die aan zijn strottenhoofd
ontsnappen varieëren van demonisch gehuil naar vuig en bitter geschreeuw. Deze
man weet aan zijn oerinstincten een stem te geven.
De combinatie van onorthodoxe en (ver)vreemd(ende) gitaargeluiden en dat ietwat
lompe mix, zorgen ervoor dat het duistere deken zich ook over de productie heen
werpt. Hellhammer klinkt niet meer als de technisch perfecte drummer,
maar als een zonderling die met menselijke botten op ongelooid leder staan te
bonken.
Alle rede is hier van het toneel verdwenen; een bezeten delirium van
krankzinnige geluidserupties is wat ons rest. Het mystieke deken valt hier niet.
De razernij komt niet meer expliciet naar boven, maar lijkt te zijn vervangen
door een verbijsterende haat die zich niet laat vangen door afgemeten blasts,
maar eerder het gezelschap opzoekt van schijnbaar ondoordachte traagtes.
Ik ben bevangen door deze plaat. Als Ordo ad Chao uit mijn
speakers stroomt als een gitzwarte, stinkende brei, dan neemt de krankzinnigheid
het over van het gezond verstand. Deze plaat heeft iets ongrijpbaars. Mayhem is
terug. Wie bereid is in de leegte te staren zal terugkeren als een anders mens.
Gegarandeerd.
Tracklisting:
Line-up:
Links:
| * Reageer |
