FUCK THE COMMERCE X
17 t/m 19 mei 2007 - Altes Lager/ Jüterborg (Duitsland)

Zowel na de achtste als de negende editie van het Duitse deathmetal en grindcode festival Fuck The Commerce gingen er geruchten over dat men nu toch echt failliet zou zijn en er geen volgende editie zou komen. Gelukkig werd er na vorig jaar al vrij snel bekend gemaakte dat de K17 organisatie uit Berlijn de naam van het festival had overgekocht en nog wel heil zag in het organiseren van een tiende editie. Natuurlijk is dat een enorm risico, gezien er vorig jaar wel een dieptepunt werd behaald qua aantal bezoekers. Ons laatste contact met de organisatie was nog in de fase waaruit nog moet gaan blijken of we dit jaar hard genoeg hebben gefeest om de kosten er uit te jagen. We hopen dit van harte, want het Zware Metalen team van dit jaar heeft dit jaar al vast een eerste festival meegemaakt, dat ons moeilijk te overtreffen lijkt qua sfeer. Dennis Koele, Andreas Jongeneel en Renée van der Ster legden de drie overdonderende festivaldagen voor je vast:

Donderdag 17 mei

Dan is het eindelijk zo ver: na wederom een jaar lang last gehad te hebben van gemengde gevoelens over het Duitse Fuck The Commerce Festival (zowel heimwee naar de vorige editie als het uitkijken naar de volgende editie) is het dan eindelijk zo ver: het feest kon beginnen! Vorig jaar waren er een hoop wisselingen in het speelschema, op deze eerste dag was er maar één raadsel. Epitome had gecancelled en hiervoor in de plaats werd Godphobia aan de running order toegevoegd. Gelukkig gooide dit niet al te veel door de war, want de Duitse deathmetallers van Fallen Saints openden, zoals gepland. Het vijftal speelt nu zo'n acht jaar samen, bracht in 2002 een de demo The Final Tragedy uit, in 2003 debuut The Source of Decease en hoopt vrij binnenkort het tweede album uit te brengen, waarvan tot op heden nog geen titel bekend is. Zowel de geluidsploeg als de festivalgangers moesten overduidelijk nog flink op gang komen, de sfeer ontbrak nog en ook bleef het tamelijk rustig voor het podium. Op gitarist Torsten Kammertöns na trok de band zich hier vrij weinig van aan, het was tenslotte hun eigen feestje. Frontman Oliver Meyer is een goede in zijn soort; hij had slechts twee nummers nodig om los te komen, waarna er fanatiek headbangend gegrunt werd. Het feit dat het komende album lang op zich laat wachten kan uiteraard verscheidene oorzaken hebben, maar brengt wél een duidelijk gevolg met zich mee: In de jaren dat er niets is uitgebracht, is Fallen Saints geheid flink aan het ontwikkelen geweest. Reeds opgenomen songs waren dan ook niet het overgrote deel van de setlist. Slechts het titelnummer van de eerder genoemde demo en Dead Man Walking van het debuutalbum kwamen voorbij. Van het komende album kregen we, indien ondergetekende dit goed heeft verstaan, Inner Violence en Winterdawn voorgeschoteld. De fanatieke mannen hadden helaas een beetje pech te moeten openen, daar het podiumgeluid zich nog geen perfecte vormen had aangenomen, maar hebben wel laten zien in te zijn voor een prima showtje deathmetal en een enthousiast voorkomen. [Renée]

Op de eerste dag van het festival wist de organisatie een van de meest spraakmakende death metal tours van het jaar te booken; The Butchering Europe tour wel te verstaan. Aan het uit Tsjechië afkomstige Despise de eer om na Fallen Saints een brute berg deathmetal over het nog steeds vrij lege terrein te blazen. Afgezien van het feit dat de drummer in vergelijking met de zang behoorlijk hard stond was het genieten van een sterke band die zo uit Amerika lijkt te komen. Echter, een welkom puntje van originaliteit wist de band mee te brengen door een extra sample man mee te nemen die niet alleen tussen de nummers door geluiden liet horen, maar ook tijdens de songs voor iets extra's wist te zorgen. Mijn hoogtepunt van de set was het enorm brute Enshrouded In Misconseption van het nieuwe album dat inmiddels verschenen is. Despise zorgde voor het eerste kippenvel bij ondergetekende en zeker toen in het laatste nummer Zdenek van Godless Truth nog een nummer meezong kon het niet meer stuk! [Dennis]

De vervanger van Denial Fiend was het Zweedse Godphobia. Nou was het geluid niet optimaal, de gitaren klonken schraal, de linkerbassdrummicrofoon weigerde en deed de snaredrum dit keer denken aan een zekere plaat van Metallica. Maar melig wat het zeker, de zanger was dronken en dat hebben we gemerkt ook. We konden meegenieten van een Duits vocabulair wat niet meer was dan 'Scheiße', hilarische gesprekjes met het publiek ('You're Drunk? We too!'). Het knappe was dat de band muzikaal niet leed onder alles en de Zweedse death metal in volle glorie over het festival en ver daarbuiten klonk. Mijn favoriete nummer sinds dat festival kwam van deze band, het nummer heet Fuck You en duurde 1 seconden. Helaas was het publiek minder enthousiast en dronken dan de band zelf en reageerde matig. Zonde, want dit was toch wel melig vermaak. [Andreas]

De vijf heren van Tombthroat hadden er inmiddels al een behoorlijke tour met Vital Remains op zitten. Hier was tamelijk weinig van te merken, want de mannen gingen er voor! De band schijnt ooit te zijn begonnen als blackmetal band, hier is tegenwoordig vrij weinig van te merken. De brutal death/ grind die de heren tegenwoordig uit het graf spugen is zwaar geladen en de bandnaam is mijns inziens terecht. De frontman, die zijn echte naam liever niet vrij geeft, maar liever bekend wordt onder de naam Evil Ass heeft daadwerkelijk een grafstrot. Gezien zijn nette korte haar en zijn nickname zal hij vast wel een goede baan hebben en normaliter in pak door het leven gaan . De, overigens frequent tonguitstekende, kwade reet weet het publiek zeer amusant te teisteren; meneer klom geregeld van het podium af om daar het publiek wat dichterbij op te stoken. Erg energiek wel en dat na een flinke tour! Vanaf het tweede nummer van de setlist, getiteld Here Cums the Pain, wordt er uiterst strak gespeeld, enige jammerlijke waren hier de continu resonerende basgeluiden, hopelijk waren die niet overal op het festivalterrein hoorbaar. Het derde album, dat de naam Blood Red History draagt, kwam begin dit jaar uit en zal geheid meer aandacht krijgen na het afronden van de tour, als zij het overal zo energiek hebben weten te brengen! Geen band om een vol uur naar te luisteren, maar Tombthroat lijkt mij een band om een half uur live van te genieten. [Renée]

Als het publiek vermakelijker is dan de band moet je je toch echt zorgen gaan maken, ik vroeg me dan ook af of de black/death metal band Ars Mortis een goeie reden had om op dit festival te staan en om hun publiek te negeren. Terwijl deze band zonder bassist aan een stuk door hun set erdoorheen jaagde zonder ook maar met hun ogen te knipperen (bij wijze van spreken), werden ze slachtoffer van een practical joke van een aantal fans. Deze groep 'fans' voorzagen het gruizige geluid van een visuele appreciatie door middel van borden met opschriften als 'Mehr bass', 'Supi', en 'Tommi macht mir ein Kind'. Erg grappig om te zien, maar jammer dat het publkiek het vermaak moest zijn van de show, zelfs een bedroevend slechte Bodycount cover kon het niet meer helpen. Ars Mortis stelde teleur. [Andreas]

Eindelijk! Naar een optreden van Wojczech keek ik al een eeuwigheid uit! De vette grindcore van de band weet mij op plaatwerk eigenlijk altijd wel te boeien, maar live was ik de band nooit eerder tegen gekomen. Tot vandaag! De band trapte enthousiast af met en aantal nieuwe songs en meteen werd duidelijk dat er wat moois stond te gebeuren. Het publiek kwam wat meer naar voren en ten tijden van het fantastische Super Paradigma ontstond er zelfs een kleine pit. De band leek het mede daardoor naar de zin te hebben, en speelde de wolken van de hemel. Kleine minpuntjes waren vooral het keiharde geluid en wat problemen met de microfoon halverwege de set, maar ondanks dat was mijn eerste live kennismaking met deze Duitsers alles wat ik ervan gehoopt en verwacht had. Geweldig! [Dennis]

Punished Earth uit België stond op deze eerste festivaldag vrij hoog in de running order, iets dat toch nog wel vrij hoge verwachtingen oproept. Qua bijzondere reacties uit het publiek zat dit in ieder geval wel snor, want er was iemand zo gek om zijn vouwfiets in de lucht te steken als blijk van waardering. Het vijfkoppige brutal deathgrind gezelschap speelt lekker snel en strak, maar ook niet veel meer dan dat. Een vrij standaard podiumpresentatie en korte grindnummers zorgden voor ietwat matig pitgedrag, waarbij ik er van overtuigd was dat de band hier wel wat fanatieker had kunnen zaaien. Tien jaar speelervaring onder de naam Punished Earth doet het één en ander verwachten, maar helaas wordt je ook dan nog hard gestraft wanneer het overbrengen van fanatisme niet je sterkste kwaliteit is. Enkele nummers waarbij het publiek zich ook vermakelijk wist te uiten waren Killer Anonymous (afkomstig van Ruines Empire, 2002), Class of the Brainless en Swallow Bitch (beiden afkomstig van Corporate Dictatory uit 2006). Iets wat ik de muziek van de band als eigen kenmerk zou willen meegeven zijn de, totaal onverwachte, midtempo stukken binnen de nummers, die je in dit genre niet zo gauw tegen het lijf loopt. Punished Earth was deze dag een typisch voorbeeld van een optreden, dat gemengde gevoelens achter laat. Het was gezellig, maar een status "uitblinker" is voorlopig nog verre toekomstmuziek. [Renée]

Na twee europese tournees van Indsidious Decrepancy vorig jaar, kwam Shawn Whitaker deze lente weer terug voor de promotie tour met Viral Load, zijn tweede band. Tot mijn grote verbazing had de Amerikaan special voor deze tour drummer James King van Unmerciful meegenomen als extra kracht. En dat was bepaald niet onterecht, want James liet menig drummer een vieze vrouwelijke stinkscheet ruiken! De band startte met wat probleempjes tijdens de soundcheck waarna het na een minuut of vijf genieten was van de techische USDM van Viral Load. Het geluid was in het begin niet optimal, maar werd naar mate het optreden vorderde beter. Het pulbiek was in grote getalen voor het podium komen staan en Shawn liet duidelijk merken daar erg dankbaar voor te zijn. Cockroach Cumrag, Backwoods Brutality, Raped With A Rake en het nieuwe Pus-filled Colostomy Bag, zo'n beetje elk gaaf nummer van de band kwam voorbij en tot dusver kon Viral Load de sticker 'beste band van de dag' op hun voorhoofd plakken! [Dennis]

En dan de band waar ongeveer iedere death metalliefhebber in Europa wel naar uitkeek of wellicht nog steeds naar uitkijkt. Na de nodige problemen van de band om Europa in te komen werd dit toch nog optijd opgelost en wist Devourment toch het vliegtuig nog te pakken. Enkele dagen na de landing stond het kwartet op het FTC podium met veruit het meest enthousiaste publiek van het hele weekend. Vooraan gingen de Duitsers volledig los op krakers en klassiekers als Masturbating At The Slap, Serial Cocksucker en natuurlijk het lijflied Babykiller. Naarmate het optreden vorderde kwam de gestoorde zang van Mike Majewski steeds beter uit de verf en ik durf te wedden dat de snoeiharde bass klanken zelfs in Berlijn te voelen waren. De band stond geconsentreerd maar lekker enthousiast te spelen, de vonken vlogen werkelijk van het podium af. Loodzwaar en keihard! De band besloot het briljante optreden met het eveneens briljante Choking On Bile en ik ben maar al te blij dat Devourment alsnog de weg naar Europa heeft weten te vinden. Door naar m'n jaarlijst dit optreden, heel gaaf! [Dennis]

De afsluiter van de eerste avond kwam onheilspellend op. Inmiddels was het donker en het podium gevuld met een backdrop en twee standaard met het logo van Disbelief. Na veel rook en opvallend veel blauw licht wat zorgde voor een duitser sfeertje kwam de band en blaaste het publiek omver met hun unieke muziek. Deze band speelt al ruim 15 jaar death metal met een sludge/doom kant en leek een wat vreemde headliner voor de eerste dag gevuld met blastbeats en pitchshifters. Echter toen de band met volle overgave op het podium stond te spelen bleek dat verandering van spijze inderdaad doet eten. Eén groot spektakel was het, de combinatie van de muziek versterkt door een ditmaal kraakheldere mix in combinatie met rook en lichtshow deden het publiek genieten en meeheadbangen met de band. Na een uur vol langzamere, doch bombastische death metal en een toegift was het voorbij. Een mooie afsluiter van dag 1. [Andreas]