| Gepost door: Kwelgeest | Zaterdag 16 Juni 2007 - 14:42 |
Black Funeral is een project van de heren Akhtya Nachttoter en Mawjoudon Rharijett Woujoud. Beide heren spelen in meerdere anderen bands en projecten waaronder Vrolok en Mortifera. Met Water of Weeping brengen de heren alweer de zevende CD onder de naam Black Funeral uit.
Op Waters of Weeping presenteert Black Funeral geluid wat we wel vaker horen over komen van de andere kant van de Atlantische Oceaan. De muziek is lekker brak, een tikje chaotisch en doet op het eerste gehoor behoorlijk aan Vrolok denken. Maar Black Funeral wil afentoe ook nog wel een wat meer melancholisch snaartje raken dat doet denken aan suicidal doomy black bands als Xasthur en doet mij qua sfeer en bij sommige ambient-achtige passage's ook wel denken aan de black ambient van Lurker of Chalice
Black Funeral heeft met deze schijf dus een pot zwartgallige herrie
afgeleverd. De basis van de muziek is lowtempo black metal; Maar Waters of
Weeping heeft een behoorlijke dosis ambient invloeden en passage's in zich
verwerkt zitten. En ook wat sneller metal werk passeert de revue.
Het geluid op Waters of Weeping is behoorlijk brak maar zeker niet op een
verkeerde manier. Het ligt lekker in het gehoor en past goed bij de rest van de
muziek. De drums zijn over het algemeen wat harder opgenomen dan de andere
instrumenten en soms ook een tikje te hard waardoor ze de snaarinstrumenten
enigszins verdringen. Maar de heren moeten het vooral van de sfeer, het geluid
en de vocalen hebben. En die zijn alle drie top.
De nummers Nehemoth, Gamaliel the Obscene en Sha'arimrath,
the Eighth Hell zijn de wat hardere en snellere metal nummers op Waters
of Weeping; Al hebben deze nummers ook al hun ambient-achtige intermezzo's.
(Nou is de CD opgedeeld in drie hoofdstukken en bestaat het eerste hoofdstuk uit
de intro en deze drie nummers. Er is echter niet vermeld of deze hoofdstukken
muzikaal, conceptueel of in beide gezien moeten worden. Als de CD, zowel,
muzikaal in hoofdstukken is verdeeld dan zou dat kunnen verklaren waarom de
hardere nummers bij elkaar op de CD staan.)
Na het eerste hoofdstuk slaan de heren meer de lowtempo/ambient-weg in. De
drumpartijen slaan in dit hoofdstuk om naar zware, monotone, hypnotiserende (oorlogs)trommels.
Voor de rest zijn de snaarinstrumenten zeer minimalistisch gebruikt en zijn de
vocalen langzaam en rustig ingezongen. Al is het derde en laatste nummer van
hoofdstuk twee, The One Adorned in Fire, weer wat afwisselender dat de
eerste twee; De drums zijn niet meer zo monotoon en er zit ook wat vocale
afwisseling in. Begint het nummer in principe spoken-word, het eindigt met vrij
intense kreten. Het meest opvallende nummer van hoofdstuk twee is toch het
redelijk verstaanbare Lord of the Dead
In hoofdstuk drie van Waters of Weeping zijn de metal en de afwisseling
weer behoorlijk terug; Het zij toch wat minder gestructureerd dan in hoofdstuk
een. Ondanks het chaotische karakter van hoofdstuk drie zijn ook hier slepende
muzieklijnen te ontdekken. Vooral het nummer Hell of Sathariel zit puik
in elkaar.
Waters of Weeping van Black Funeral is een niet al te licht verteerbaar, gitzwart schijfje geworden. Het geheel klinkt heerlijk brak en doet wat chaotisch aan maar zit zeker goed in elkaar. Al denk ik dat je toch een aardig doorgewinterde black metal liefhebber moet zijn om deze muziek snel te kunnen waarderen. De heren van Black Funeral hebben op deze plaat meerdere muzikale invalshoeken gebruikt om een onbehagelijk product af te leveren; En dat is zeker gelukt.
Tracklist:
Line up:
Links:
| * Reageer |
