| Gepost door: Robert de Leeuw | Donderdag 21 Juni 2007 - 1:51 |
Kijk, hier word ik nou blij van! Het almachtige Abigor, toch nog steeds een van mijn all-time favoriete black metal bands, is terug van weggeweest!
Albums als Nachthymnen en Supreme Immortal Art hebben
al behoorlijk wat rondjes in mijn cd-speler gemaakt en nog steeds kan ik er keer op keer van genieten.
Prachtig gecomponeerde en gearrangeerde sferische black metal die qua originaliteit ook nog eens behoorlijk hoog scoort.
Abigor heeft namelijk vanaf het prille begin met het debuut Verwüstung al een eigen sound weten te ontwikkelen, iets wat natuurlijk maar voor weinig bands
weggelegd is.
De band laat over de gehele discografie steeds weer een ander gezicht zien, dan weer ultiem sfeervol (Supreme...), dan weer meedogenloos hard, kil en venijnig
(Apokalypse),
maar ook wist de band middels geweldige albums als Opus IV, Nachthymnen en Channeling the Quintessence of Satan een mooie tussenweg te vinden.
In 2001 verscheen dan Satanized, een plaat die zonder drummer Thomas werd opgenomen en dat het slotakkoord van deze geniale band leek te worden.
Maar nu, zes jaar later, ligt dan de promo van Fractal Possession voor mijn neus, een plaat die weer even wennen is, maar uiteindelijk weer een meesterwerk eerste klas blijkt
te zijn!
Na het onheilspellende intro barst Project: Shadow los. Een op het eerste gehoor behoorlijk vreemd nummer die wordt gekenmerkt door een nogal industriële sound en een op het eerste gehoor nogal vreemde, fragmentarische manier van songwriting, iets wat eigenlijk het gehele album wordt volgehouden. Af en toe doet de sound en bepaald sample-gebruik me
wel eens wat denken aan bijvoorbeeld de laatste release van DHG en Mayhem, maar die vergelijkingen zijn echt op momentopnames gebaseerd,
want de band klinkt eigenlijk vooral gewoon typisch als Abigor. Mooie gelaagde melodielijnen, ultrasnelle black metal uitbarstigen, dit alles in die typische Abigor stijl.
Ook is het duidelijk te horen dat de heren veel tijd in het mixen en editen gestoken hebben. Het staat er allemaal echt retestrak op iets wat overigens totaal niet ten koste van de sfeer
van het album gaat.
Integendeel zelfs! Fractal Possession heeft een enorm verwarrend en beklemmend sfeertje die vooral wordt gecreëerd door de verrassende, niet-dagelijkse manier van
songwriting, het dubbele, soms driedubbele gitaarwerk, aangevuld met een groot scala aan samples, toetsen en veelvuldig vervormde screams.
De ietwat heldere productie zorgt er juist voor dat de dikke lagen gitaren, samples en vocalen tot in de details goed te volgen zijn. Deze Oostenrijkers weten het op een of andere manier bij elk album weer voorelkaar te krijgen een bij de muziek passende sound te produceren. En dat is al een kunst op zich!
Ja, ik weet het zeker. Fractal Possession is een meesterwerk geworden, die bewijst dat een historische band als Abigor altijd een stapje op de rest voor lijkt te lopen. Na tien keer luisteren komen er nog steeds details naar boven drijven die me eerder nog niet opgevallen waren, waardoor het beleven van dit album keer op keer een avontuur op zich is. De conclusie moge duidelijk zijn: kopen, vijf keer achterelkaar draaien en versteld staan van de pure klasse van dit album! Na Ordo Ad Chao, Andacht en Halmstad dit jaar alweer een ultiem black metal meesterwerk erbij. Abigor is terug aan de top, nu maar afwachten of bands als Limbonic Art en Immortal dit binnenkort ook kunnen waarmaken. Ik kijk er in ieder geval al reikhalzend naar uit.
Tracklist:
| * Reageer |
