| Gepost door: Robert de Leeuw | Donderdag 09 Augustus 2007 - 19:19 |
The Red Chord is zo'n band die ik al vanaf het debuut aandachtig volg. Fused Together in Revolving Doors (2002) is namelijk een ijzersterk album, waarop de band de beste grindcore en death metal combineert met ingewikkeld, The Dillinger Escape Plan-achtig, kunst en vliegwerk, oldschool hardcore-riffs en jazzy ritmiek. Op Clients (2005) maakte de band een stap voorwaarts wat betreft nummers schrijven en deed de band een stap terug qua complexheid. Een logisch vervolg op het debuut waarbij de heren laten horen serieuze death metalknallers te kunnen maken, waarbij de band veel gedoseerder met technisch vernuft en ingewikkelde songstructuren omspringt. Ook het gloednieuwe album Prey for Eyes is weer een streepje anders.
Op dit album probeert de band de bruutheid van Clients te combineren met meer pakkende riffs en melodie. Prey for Eyes is door de groei aan afwisseling eigenlijk weer een stukje toegankelijker geworden in vergelijking met de voorganger. Nou hoort het woord "toegankelijk" eigenlijk niet in een The Red Chord-recensie thuis, daar is de muziek veel te bruut, heftig en complex voor, maar door een combinatie van afwisseling en ook de sound van de plaat is dit nieuwe werk wel degelijk wat makkelijker weg te luisteren. De band heeft in de vorm van It Came From Over There zelfs een instrumentaal stuk opgenomen, waarbij een progressieve, spacey keyboardmelodie het tijdelijk overneemt van al het grind- en death metalgeweld. Erg aangenaam als je het mij vraagt! Even ademhalen om je daarna weer over te leveren aan bruut blastgeweld, razende grunts (waarbij Nate Newton van Converge overigens ook nog een duit in het zakje doet) en ultrastrak agressief riffwerk.
Zoals gezegd is ook de sound iets veranderd. Hierbij moet ik zeggen dat ik de productie van Clients een streepje vetter vind klinken dan op dit nieuwe album het geval is. En met vetter bedoel ik in dit geval "zwaarder" en "lomper", een sound die nét even wat beter bij de band past in mijn ogen. Ook vind ik de bassdrum een beetje plastic klinken, iets wat vooral in de double-bass stukken een heel klein beetje storend is. Maar dit kan erg goed een kwestie van smaak zijn. Feit blijft dat The Red Chord door middel van dit nieuwe werkstuk absoluut bezig is een echt grote naam in het genre te worden!
Tracklist:
| * Reageer |
