| Gepost door: Robert de Leeuw | Donderdag 27 September 2007 - 15:29 |
"Als een band niet terugkeert met een dijk van een album, dan is het vrij duidelijk dat geld, roem of verveling hieraan ten grondslag liggen. Als er een monumentale plaat wordt
gecreëerd, dan heeft de reünie artistieke of eervolle redenen gehad"
...aldus Thomas van Abigor in het interview wat ik drie maanden terug met de band had. Na
Abigor, Immortal en Emperor laten ook de meesters van de symfonische black metal Limbonic Art weer van zich spreken na een vrij lange periode van
stilte. Alhoewel stilte, Morfeus heeft intussen
nog een plaat uitgebracht met Dimension F3H en Daemon heeft met zijn black/thrash band Sarcoma Inc. vorig jaar nog zijn laatste album op de mensheid losgelaten.
Maar op 06-06-2006 (je verzint het niet...ahum) heeft het tweetal besloten zich weer te storten op nieuw Limbonic Art-materiaal, iets waar ik als behoorlijk fan natuurlijk
reikhalzend naar uit heb gekeken.
Het begon ooit met het minimaal geproduceerde, maar o zo baanbrekende debuut Moon in the Scorpio, een album dat barst van de originaliteit en sfeer en waarmee de band destijds meteen een behoorlijke status vergaarde. Het daaropvolgende In Abhorrence Dementia was nog meer toetsen-gericht, maar door de vele lagen en enorm indrukwekkende melodieën verveelt dit album mij na tien jaar eigenlijk nog steeds niet. Het hoogtepunt kwam echter nog twee jaar later toen Ad Noctum: Dynasty of Death het licht zag. De gitaren kregen meer de ruimte, terwijl het toetsenwerk nog steeds een bepalende rol in de muziek speelde. De perfecte balans was gevonden, zou je zeggen. Toch kwam de band in 2002 met het enorm gitaargerichte The Ultimate Death Worship, een album die op zich erg sterk is, maar die het door zijn vrij rechtlijnige sound toch echt niet haalt bij ouder materiaal. Helemaal zeker was ik dus niet of de twee heren met dit nieuwe album de hoge verwachtingen kon waarmaken, maar gelukkig komt de band wederom met een geniaal black metal opus op de proppen.
Met Legacy of Evil vat de band eigenlijk samen wat het in de afgelopen pak 'm beet twaalf jaar aan ons heeft voorgeschoteld, hoewel toch met de nadruk op later materiaal. De productie doet qua agressie en evenwicht tussen de instrumenten weer denken aan Ad Noctum, waar de knalharde gitaarriffs weer herinneren aan het laatste album. Maar in een nummer als bijvoorbeeld het slepende Grace by Torments zijn ook duidelijk elementen uit het debuut te bespeuren. Ondanks dit nummer ligt het tempo over het gehele album gezien toch behoorlijk hoog. Nummers als A Cosmic Funeral of Memories en Infernal Phantom Kingdom knallen als een bezetene je speakers uit en de pakkende, monumentale black metal-riffs vliegen je werkelijk weer om je oren. Ook laat de band wat thrash- (A Void of Lifeless Dreams) en deathmetal-invloeden (Unleashed from Hell) doorschemeren.
Hoewel het een schier onmogelijke taak is, moet ik de vraag toch stellen: heeft de band zich met Legacy of Evil overtroffen? Nee, de kwaliteit op bijvoorbeeld Ad Noctum wordt net niet gehaald, daar mist het materiaal gewoonweg net een stukje sfeer en diepgang voor, maar als ik zeg dat Limbonic Art hiermee één van de betere black metal platen van het afgelopen jaar aflevert, zeg ik toch echt geen woord teveel! Luister maar eens naar het fenomenale nummer Nebulous Dawn, het voor mij voorlopige hoogtepunt van de plaat. Ik kan dan ook volmondig de conclusie trekken dat in het geval van Limbonic Art in geen geval geld, roem of verveling ten grondslag ligt aan deze reünie en aan dit nieuwe werkstuk, dus Thomas van Abigor kan gerust zijn. Simpelweg magistraal!
Tracklist:
| * Reageer |
