| Gepost door: Robert de Leeuw | Maandag 10 December 2007 - 17:02 |
Nadat de nodige mails waren verstuurd naar Victory Records met de vraag of de promo van de nieuwe Between the Buried and Me onze kant nog kon worden opgestuurd uiteindelijk op niets uitliepen, kunnen wij er toch niet omheen deze plaat alsnog te bespreken. Dit omdat Colors gewoonweg één van de meest innovatieve en indrukwekkende albums van de laatste jaren betreft en omdat deze plaat absoluut bij vele muziekfanaten het hart sneller zal doen kloppen.
Ja, dit album slaat werkelijk alles! Was voorganger Alaska al een meesterwerk op zich, Colors gaat daar nog een stapje overheen. Brute, technische death metal vermengd met geniale progressieve passages, geweldig melodieus soleerwerk, verrassend toetsenwerk, stukjes tribal, stukjes jazz, noem maar op, je vind het allemaal terug op dit album. Maar het meest indrukwekkende is nog de manier waarop de band het brengt. Alsof je een dik uur lang naar één lange track zit te luisteren, want de overgangen verlopen wel zo enorm soepel dat je je afvraagt hoe ze dit in hemelsnaam voorelkaar gekregen hebben! Zonder enige schroom noch moeite transformeert BTBAM zijn muziek van zoetsappig naar snoeihard en van uitermate serieus en to the point naar soms zelfs lachwekkend speels en freaky. Deze schijt-aan-alle-regeltjes-mentaliteit zorgt ervoor dat dit nieuwe album werkelijk nergens verveelt en zelfs na een twintigtal luisterbeurten heb ik er nog steeds geen enkele moeite mee 'm opnieuw aan te slingeren.
Ook qua zang is het weer smullen geblazen. De ruige strot van Tommy Rogers is fel en herkenbaar, maar ook zijn schitterende cleane zangpartijen zorgen voor de nodige kippenvel-momenten. Neem geniale songs als Sun of Nothing, Ants of the Sky of het ongelooflijke, meer dan veertien minuten durende White Walls; stuk voor stuk composities van het allerhoogste niveau. Ik weet dan ook absoluut zeker dat liefhebbers van zowel beukende death metal, prog, metalcore, of gewoon liefhebbers van creatieve, afwisselende muziek dit schitterende album op waarde weten te schatten. Superlatieven schieten simpelweg tekort en als ik zeg "plaat van het jaar 2007" zal dit na zo'n lovend verhaal niet echt meer verrassend zijn en ik zal vast ook niet de enige zijn die er zo over denkt. En degene die dit nog steeds pretentieuze troep vindt, verklaar ik bij deze voor gek.
Tracklist:
| * Reageer |
