De maand oktober ligt ook alweer achter ons: nog twee te gaan! Een zéér vruchtbare én interessante maand voor metalliefhebbers, want er verschenen erg veel goede platen. Nog nooit was ons lijstje met keuzes zo groot en we hebben nog wat sterke releases niet kunnen opnemen. Het zal niet meevallen om daar één favoriet uit te kiezen, maar we gaan het toch weer vragen aan jullie!Lees verder ›
The Hu blijft de droom van elke muzikant. Een Mongolische rockband ontploft eind 2018 ineens met de eerste paar singles: Yuve Yuve Yu en Wolf Totem. Binnen een jaar staan ze op alle grote festivals om hun "hunnu rock" ten gehoor te brengen. Nu, acht jaar later, trekken ze op hun huidige Europese verovertocht door een uitverkochte 013, te Tilburg. Ter versterking nemen ze Franse nordicfolksjamanen Skáld met zich mee. Skip van der Zwaan doet verbaal verslag van de schermutseling, terwijl Elsie Roymans visueel bewijs levert.Lees verder ›
Doorzettingsvermogen, strijdlust en het overwinnen van tegenslag vormen al bijna dertig jaar de fundamenten onder de muziek van Hatebreed. Frontman Jamey Jasta heeft er zijn handelsmerk van gemaakt en generaties hardcoreliefhebbers aangespoord om zich niet door het leven op de knieën te laten dwingen. De afgelopen jaren werd die boodschap ook binnen de eigen gelederen op de proef gesteld. Het vertrek van medeoprichter en bassist Chris Beattie en de ernstige gezondheidsproblemen van gitarist Wayne Lozinak vormden ingrijpende gebeurtenissen in de geschiedenis van de Amerikaanse band. Zes jaar na Weight of the False Self keert Hatebreed terug met Fatal Paradox. Een album waarop de strijdlust bepaald niet verdwenen is.Lees verder ›
Voel je je wel eens volledig geradbraakt? Bijvoorbeeld na een noeste dag arbeid op het veld, op de akkers of in de fabriek? Of misschien wel wanneer je te veel pillen, drank en ik weet niet wat nog tot je genomen hebt? Ik voel me wel eens geradbraakt na een werkdag van meer dan tien uur wanneer er collega's, patiënten en familieleden weer alle energie uit je lijf hebben weten zuigen.Lees verder ›
Het is een wijdverbreid misverstand dat het gebouw waar Paradiso in is gehuisvest ooit een kerk is geweest. Het werd tussen 1879 en 1880 gebouwd voor een godsdienstige vereniging en dus niet als godshuis, al is er binnenin absoluut een kerk in te herkennen. Kerk of niet: toch is het vermakelijk dat blackmetalgrootheden Mayhem en Marduk juist Paradiso aandeden tijdens het tweede deel van de Death Over Europe-tour. Vermakelijk én opmerkelijk. Remco Faasen reisde af naar Amsterdam om beide zwartgeblakerde machines aan het werk te zien.Lees verder ›
Heimdalls Wacht is terug en dit met plaat negen met een voor mij bijzonder moeilijke titel, Sphärenschänder: Echoes Of An Old Belief – Part I. Dit werkstuk, dat de opvolger is van het meer dan schitterende Mystagogie - Lieder voll Ewigkeit komt uit via Talheim Records. Het geheel werd gepreproduceerd door bandleider Saruman maar toch trok de band voor de opnames naar de Liquid Aether Studio. Ze sleepten een zekere Córka met zich mee voor wat gastvocalen. Herjan heeft de band achtergelaten. De band is dan ook op zoek naar een andere gitarist. Mij is het onduidelijk of die al is gevonden, nu moeilijk moet dat niet zijn met zo een staat van dienst.Lees verder ›
Tannenbart komt met Vrijbuiters, Bunzingjagers En Stropersvolk. Arghh, jongens toch! Wat een heerlijke titel. Dit werkstuk is de opvolger van de EP uit 2025 Tannenbart maar ook van de compilatie die zich Ruraal Metaal liet noemen en waar de heer Alfoet nog zijn mening over neerpende. Deze Gelderlanders komen met dit werk via New Era Productions en laat nu de labelbaas zelf me over deze release hebben weten contacteren, terecht! Ik zal neerpennen en verder duidelijkheid hieromtrent verschaffen. Soms wordt de stroper ook boswachter natuurlijk, dus wees voorzichtig. Maar in dit geval zijn we godnondeju allemaal stropers!Lees verder ›
Het uit Eugene (Oregon) afkomstige viertal presenteert met Destruction Of Sanity zijn eerste EP en grijpt daarbij terug op het tijdperk waarin death metal nog vooral draaide om smerige riffs, een logge onderbuik en een gezonde fascinatie voor de dood. Vier nummers, ruim een kwartier en ondertussen geen enkele poging om het wiel opnieuw uit te vinden. Dat klinkt misschien weinig ambitieus, maar Paralicyst weet in ieder geval precies wat het wil. De band serveert ouderwetse death metal waarin de invloed van onder meer Obituary, Malevolent Creation en Cannibal Corpse duidelijk hoorbaar is. Daar worden thrashinvloeden, een vleugje black metal en enkele slamachtige passages aan toegevoegd.Lees verder ›
De duistere nachten krijgen weer greep in Nederland. Eindhoven Metal Meeting stookt daarom in december het vuur hoog op in de Effenaar. Voor twee dagen (plus extra opwarmertje op donderdag) kan metalminnend Nederland zich tegoeddoen aan een verzameling van zowel toonaangevende als nostalgische metalmuziek. Zware Metalen blikt vooruit.Lees verder ›
‘De poorten van godslastering zullen weer openen. Op 7 november daalt de duisternis neer over De Zon in Bodegraven. Zeven bands. Zeven duistere krachten. Eén nacht van black metal, death metal, chaos en blasfemie.’ Het is een aankondiging zoals zovelen maar deze doet 'gewoon pijn, echt diep vanbinnen.'Lees verder ›
Wat is het toch fijn om een liefhebber van de betere muziek te zijn! U, wij, iedereen werd de afgelopen tijd weer overspoeld met nieuwe deuntjes: heerlijk! Remco en Pim roerden door de pap, pikten de krenten eruit en knutselden weer een nieuwe aflevering van Teloorgang in elkaar. Het radioprogramma van Zware Metalen is woensdagmiddag op KINK Distortion te beluisteren. Lees verder ›
Midden in de zomervakantie van 2018, meer bepaald in augustus, besprak collega Al Foet nog plaat twee van het Finse blackmetalcollectief Paara. De titel van dat werkstuk was Riitti. Nu, ruim acht jaar later, zijn de heren en dame van dit gezelschap terug met hun meest recente boreling, met de goed bekkende titel Laulut tulen ja jään. Deze uit Helsinki afkomstige band heeft intussen een mooie deal op zak met het Italiaanse Dusktone Records.Lees verder ›
Een fascinerend uitstapje aan de randen van de wereld der metal. Zo is het concert van Mark Deeks, Jo Quail en Aaron Stainthorpe begin september in Utrecht het beste te omschrijven. ‘Een project dat drie stemmen uit de dark music, neoklassiek en experimentele muziek samenbrengt’, omschreef TivoliVredenburg de avond. Een zondagavond uiteraard, want dat is de beste dag van de week voor een optreden als dit. En dat in een bijzondere locatie: het Stadsklooster in de Domstad. Remco Faasen nam namens Zware Metalen plaats op de kerkbankjes.Lees verder ›
Written In Blood werd in 2019 opgericht door Bert "Beef" Hoving, bij velen uiteraard bekend als bassist van God Dethroned tussen 1997 en 2004. Hoving nam vervolgens Jos Eggens, Marcel Heutink en Jeffrey Zwart mee in zijn nieuwe onderneming. De band koos aanvankelijk voor melodieuze death metal waarin herkenbare songs en melodie belangrijker waren dan het behalen van een astronomisch aantal beats per minuut. Waar andere bands zich bezighouden met persoonlijke demonen, maatschappijkritiek of de vraag of hun vocalist eigenlijk wel genoeg corpsepaint draagt, gaat het Drentse gezelschap voor niets minder dan de definitieve afrekening tussen oude paganistische godheden en het monotheïsme. Lees verder ›
Het is een op het eerste zicht wat opmerkelijke combinatie die begin september door Europa trok: de Amerikaanse blackmetalpunkers van Devil Master en het legendarische Sigh uit Japan, dat zich van pure blackmetalband in de Scandinavische stijl ontwikkelde tot een zwartgeblakerd avantgardistisch gezelschap. 14 september was dB’s in Utrecht de halte tussen Leeuwarden en Parijs in. Remco Faasen nam een kijkje en had bepaald geen verspilde maandagavond. Lees verder ›
Vaarwel oktober 2026. 16 video’s om de maand definitief mee af te sluiten. Dat doen we met behulp van Enslaved, Dynazty, Thy Art is Murder, Beast in Black, Aether Realm, Myrkur, Stellvris, Zardonic & Dino Cazares, Withered Land, Floor Jansen, Down of Solace, Fleddy Melculy, Ministry, Organectomy, Serpent en Manntra (feat. Fabienne Erni van Eluveitie). Dat was het dan.Lees verder ›
Mastodon heeft na roerige tijden weer een nieuwe plaat uit. Je kan de band uit Georgia zo onderhand wel als een metalinstituut zien. De band geniet al jaren een uitstekende live reputatie en bracht eerder al acht platen uit, het is tijd voor nummer negen: Marrow Deep. Een plaat die niet zonder slag of stoot tot stand kwam. Zo was er daar eerst het ontslag van gitarist Brent Hinds en later volgde het tragische nieuws dat hij bij een motorongeluk is komen te overlijden. De band had in de tussentijd al twee nieuwe muzikanten ingelijfd (Nick Johnston - gitaar, João Nogueira - keys/synthesizers) waarmee deze plaat is opgenomen. Of dit alles zijn weg heeft gevonden naar het geluid? Dat beoordelen Elco Docter (favoriete genre alternative metal) en Friso Veltkamp (favoriete genre post-alles)Lees verder ›
Het Amerikaanse Iapetus ontstond in 2010 als het soloproject van zanger en multi-instrumentalist Matthew Cerami. Na de eerste demo sloot gitarist en toetsenist Jordan Navarro zich aan, waarna het duo met de EP Eviscerate Divine zijn kosmisch getinte mix van progressieve en melodieuze death metal verder begon uit te bouwen. Die ontwikkeling leidde in 2017 tot het zelfstandig uitgebrachte debuut The Long Road Home. Twee jaar later volgde The Body Cosmic, waarop onder andere Ne Obliviscaris-drummer Dan Presland en zangeres Emi Pellegrino te horen waren. Het album maakte indruk met zijn lange composities, rijke melodieën en filosofische sciencefictionthema’s. Daarna bleef het lange tijd stil rond de band, maar zeven jaar later keert Iapetus terug. Via Willowtip Records verschijnt het derde album: The Mother Void.Lees verder ›
De mens heeft altijd geprobeerd zijn plaats in de wereld te begrijpen. Eeuwenlang zochten onze voorouders naar antwoorden in de natuur, in goden en in rituelen die van generatie op generatie werden doorgegeven. Steencirkels, eeuwenoude gezangen en verhalen over de oorsprong van het bestaan vormden pogingen om grip te krijgen op iets dat eigenlijk niet te bevatten is. De wereld is sindsdien onherkenbaar veranderd, maar de vragen zijn grotendeels dezelfde gebleven. Waar komen we vandaan? Wat verbindt ons met degenen die ons voorgingen en waar ligt ons eigen middelpunt in een wereld die voortdurend in beweging is?Lees verder ›
Een afscheidstournee is niet voor iedere band een vanzelfsprekend succes. Na tientallen jaren op de planken ligt het gevaar op de loer dat een groep te lang doorgaat en uiteindelijk vooral herinneringen oproept aan betere tijden. Uriah Heep bewijst in PHIL Haarlem echter dat het ook anders kan. De Britse hardrockveteranen nemen afscheid van het reguliere tourleven terwijl ze nog altijd op topniveau kunnen presteren. Het resultaat is een avond die vooral voelt als een viering van een indrukwekkende carrière.Lees verder ›
Als de warme zomermaanden met hun openluchtfestivals langzaam achter ons verdwijnen, is er altijd één festival dat de overgang naar de herfst het best begeleidt: Soulcrusher. Het tweedaagse Nijmeegse evenement heeft al jaren een neus voor kwaliteit op het gebied van extreme metal. Dit jaar markeert alweer de negende editie, waarbij de organisatie weer de nodige bekende namen heeft geboekt, maar zoals altijd ook wat parels uit de underground. Voor de vierde keer op rij doen Friso (tekst) en Ruth (foto’s) verslag. Dag 1 was er een met rookgordijnen en breuklijnen. Lees verder ›
