De geest van een ongedoopt kind waart rond in de hoofden van de bandleden die deel uitmaken van dit Mylingar. Ben ik juist? Ik zou het niet weten, want meer wordt er over deze individuen niet losgelaten door het Duitse Amor Fati label. Wat wel zeker is, is dat dit Út opnieuw een eerste deel is van een trilogie. Eerder schreef de band al een drieluik waarvan platen als Döda vägar (2016), Döda drömmar (2018) en Döda själar (2019) elk een deel uitmaakten.Lees verder ›
Bij de promo-aanlevering op onze redactie zien we de gekste genre-aanduidingen voorbij komen om er maar voor te zorgen dat bands (extra) aandacht krijgen of opvallen tussen de meute. Wat te denken van onder andere 'neck snapping thrash', 'neoncore' of 'weed-fueled rock n' roll'. In sommige gevallen helpt het toch wel degelijk, zo ook bij dit Duitse Rise Of Kronos dat mijn volledige aandacht wist te trekken met zijn dealbreakende term 'olympic death metal'. Ja, ja, dat kan iedereen wel roepen, hoor ik u denken. Wat verwacht je eigenlijk überhaupt bij een dergelijk genre?Lees verder ›
Er zijn bandnamen die je meteen in een gemoedstoestand trekken, en er zijn bandnamen die je spontaan doen afvragen of je huisarts nog plek heeft voor een spoedafspraak. Doodswens valt resoluut in die tweede categorie. Gelukkig blijkt al snel dat deze zelfgetitelde plaat geen klamme, passieve neerslachtigheid viert, maar juist het tegenovergestelde: een woeste, tandenknarsende confrontatie met de afgrond, waarbij terugdeinzen geen optie is. Zwartgallige catharsis, zo je wilt – alsof je in een spiegel kijkt en die terug schreeuwt.Lees verder ›
Eén ding stond vast: redacteur Remco Faasen zou op tijd zijn voor het dodelijke avondje metal in Musicon in Den Haag eind februari. Eerder schoof hij te laat aan voor een zwartgetint samenzijn vanwege een onoplettendheid tijdens het treinreizen maar voor het trio Necrotted, Necrotesque en Mancuerda moest het anders. Maar zoals een goed nieuwjaarsvoornemen in de tweede week van januari ging het ook deze keer mis...Lees verder ›
Heerlijk dat oneindige licht! Ain Sof Aur! Deze formatie komt uit de hoofdstad van Brazilië en werkt al sinds 2006 aan de weg om tot dat oneindige, onmetelijke licht te komen. Daarvoor hebben deze vier occulte individuen al drie platen geschreven waarvan dit Theos-Vel-Samael de laatste is. De vorige plaat, Ophis Christos, werd twaalf jaar geleden aangebracht en dat is best al een poos. Ik vind nog terug dat in 2018 een splitalbum werd uitgebracht met Vulturine.Lees verder ›
De wereld staat in brand. De mensen die ons horen te beschermen of vertegenwoordigen wikken en wegen vooral hoe ze zichzelf nog meer kunnen verrijken. Degenen die zich daarentegen als beschermers van het volk opwerpen worden één voor één ontmaskerd. Het is dus hoog tijd, anno 2026, voor een injectie punk in onze levens, om ons te wapenen tegen de absurditeit waar we allemaal in vast lijken te zitten. De punkhelden van A Wilhelm Scream maakten furore in het punklandschap in de jaren nul met hun technische riffs, ziekelijke tempo's en aanstekelijke raspige melodieën. Het drieluik aan albums Mute Print, Ruiner en Career Suicide uit deze periode bevatten stuk voor stuk klassiekers, waarbij dit soort praktijken aan de kaak worden gesteld. Net wanneer de wereld ze het hardst nodig heeft komt A Wilhelm Scream terug met tien onvervalste, organisch geschreven punknummers op album nummer zes, Cheap Heat. Is de band nog steeds even vurig na al deze tijd?Lees verder ›
Nieuwe nieuwe muziek! Hoera! Remco en Pim maakten voor Teloorgang, het radioprogramma van Zware Metalen op KINK Distortion, weer een fijne uitzending met recent verschenen nummers van deze én de andere kant van de oceaan. Luister vanmiddag naar het resultaat.Lees verder ›
The Holeum is een Spaanse band die twaalf jaar geleden werd opgericht en zijn naam ontleent aan astrofysische theorieën rond donkere materie en zwarte gaten. Volgens hun eigen concept verwijst The Holeum naar een vorm van materie die verbonden is met het ontstaan van zwarte gaten. De band probeert die kosmische visie te vertalen naar hun muziek. En wat past daar dan beter bij dan atmosferische progressieve metal met doom invloeden? Een beetje zoals Iotunn dat doet, zeg maar. De muziek ligt ook wel in het verlengde van die band, al klinkt The Holeum bij vlagen agressiever. Zeker op deze nieuwste worp, Ensis, een plaat die zeven nummers boordevol informatie bevat.Lees verder ›
Abkehr is een Noord-Duitse blackmetalformatie die met ... dem Willen zur Macht und dem Vergessen hun eerdere releases wil doen vergeten. De band die ergens in 2015 het levenslicht zag en achtereenvolgens In Assche (2015), In Feuer (2019) en In Blut (2021) uitbracht, komt dus nu met nieuw werk op de proppen. Het immer bedrijvige Vendetta Records tekende een samenwerkingsverband met de band en dus ook zijn vier bandleden.Lees verder ›
18 april is het Wacken Metal Battle dag. In Estrado in Harderwijk is de finale van de landelijke strijd. Tegelijkertijd zendt Wacken Open Air de hele dag live metal battles van over de hele wereld uit.Lees verder ›
Op een doordeweekse dag in maart krijg ik een bericht op mijn telefoon van Marcel Verdurmen. Hij stelt daarin de vraag of ik geïnteresseerd ben in een verhaal over zijn band Mandator. Mede omdat ik de debuut-LP Initial Velocity al ruim dertig jaar in de kast heb staan, had ik daar wel oren naar. Wat Marcel te vertellen heeft, wordt in de titel van dit interview natuurlijk al weggegeven maar hij licht het graag toe.Lees verder ›
Nachtgnawer komt uit Tampere, Finland en dit Medieval Devourer is een EP geworden nadat eerder al wat livewerk op een drager werd geperst, een demo het levenslicht zag in 2023, Eternal Curse Of The Blood en een split met Wulfseer werd ingeblikt. De drie duistere heren Lord Profanus Dracul, Caenum Tepes, Coffinplague, Krellwulf en SS Blutsauger kennen elkaar van onder andere Sacrificum Carmen, Riivaus, Coraxul, Nôidva, Licht Des Urteils en Ritualhammer en van heel wat andere smeerpijperij.Lees verder ›
In de overvloed aan hedendaagse bands is het soms moeilijk jezelf te onderscheiden. Soms moet je maar wat geks verzinnen en deze heren muzikanten vonden het geinig om de langste en meest complexe bandnaam ter wereld te bedenken. Deze band uit Wit-Rusland hebben zich dus Eximperituserqethhzebibšiptugakkathšulweliarzaxułum, Eximperitus voor de vrienden, genoemd. Nu zei ik "heren muzikanten", maar dat is een aanname want eigenlijk is er geen informatie beschikbaar uit welke personen de band bestaat. Wellicht een handige strategie wanneer je uit een land komt waar vrijheid van meningsuiting niet zo heel erg gewaardeerd wordt.Lees verder ›
Met De Drietand Op Mijn Huid kwam ook via Amor Fati Productions, ergens in 2022. Het bleek de eerste plaat van Aerdryk, een Belgisch atmosferisch blackmetalcollectief. Nu ja, collectief. Het gaat om C.V.B. die we al kennen van Erbeet Azhak, Wolvennest en Cult Of Erinyes. Hij brengt ons met Onzuiver zijn tweede plaat. Lees verder ›
Er is geen mooiere gelegenheid dan eerste paasdag om je onder te dompelen in duisternis, dachten ze bij De Helling in Utrecht, en zo konden we na het paaseieren zoeken gaan genieten van Panopticon en Sunken. Beide bands weten je ziel te raken op een manier zoals dat maar weinig bands kunnen. Sfeervol opgebouwde nummers die je meevoeren naar donkere krochten.Lees verder ›
Opnieuw 15 video’s om de zondag mee te vullen. Hier zijn de nieuwste kleppers van Immolation, Yoth Iria, Evergrey, Melechesh, Rob Zombie, Galibot, Neurotech, Fleshcrawl, Dismember, Artillery, Draconian, Any Given Day, Consvmer, Six Feet Under en Defiled. Lees verder ›
Mayhem, icoon der True Norwegian Black Metal, is onverwoestbaar. De band heeft net met Liturgy of Death een uitstekend album uitgebracht en trok er gelijk op uit met Marduk en Immolation om het werk onder de aandacht te brengen. Zware Metalen zag het gezelschap in Groningen en Utrecht. Alle reden om eens wat vragen af te vuren op zanger Attila Csihar, de Hongaar die in 1993 werd ingevlogen om het onvergetelijke debuut De Mysteriis Dom Sathanas in te zingen en sinds 2004 vast achter de microfoon staat. Lees verder ›
Op vrijdag 18 april, 2025, stonden er welgeteld dertien(!) mensen op het podium van de Engine Room op Roadburn. Throwing Bricks en Ontaard kwamen een Utrechtse baksteen door een Tilburgse ruit gooien. Het festival is niet vies van een optreden in opdracht en het was aan deze bands de uitdaging om hun Utrechtse scene te vertegenwoordigen met een eenmalig optreden. Nu, bijna een jaar later, is het tijd om de liveopname van deze sloopploeg te onthullen. Helaas was ik niet bij het optreden, maar voor ik mijn koptelefoon opzette was ik al bekend met Throwing Bricks. Ik heb de band met de grootste grijns op mijn gezicht op Down the Rabbit Hole (geen idee wat ik daar deed) een tent vol doorgesnoven en glitterende feestgangers de stuipen op het lijf zien jagen.Lees verder ›
Reeds eerder heeft dit uit Hamburg afkomstige duo Barbaric Oath de wereld aangevallen. Dat bleek middels een demo ergens in 2024 via Night Terror Records uitgebracht. Die demo kreeg de vervaarlijke titel Attack Attack Attack! mee. Nu is het duo iets duidelijker en titelt zijn EP Sword, Sorcery, Vengeance. Er staat misschien net iets meer te gebeuren dan enkel aanvallen, zou je zo even kunnen denken.Lees verder ›
Festivals. Er zijn er veel van, zeker in Nederland. Maar er zijn er maar weinig die zich in het verleden zichzelf festival van het jaar hebben mogen noemen. Jera on Air kan dat wel. En terecht. Dit festival staat al jaren bekend als een keigezellig evenement met een fijne ambiance op een prachtige locatie, tussen de weilanden. Zoals elk jaar is het driedaagse feestje in Ysselsteyn weer op het…Lees verder ›
