Entgeist is een blackmetalcollectief dat gevestigd is in Heilbronn. Nee, niet Hellbronn, dat dacht ik ook eerst te lezen. Deze Duitsers zijn gestart in 2013, kwamen pas in 2017 met een eerste EP Monochrom, om vijf jaar later de eerste volledige plaat te presenteren, Res Gestae. Welk is dus heel logisch nummer twee in dat rijtje.Lees verder ›
Het in 1993 opgerichte Evergrey kwam door verbreding van mijn muzieksmaak pas enkele jaren geleden op de radar, ten tijde van de release van Escape The Phoenix (2021). Een jaar later verscheen het sterkere A Heartless Portrait en in 2024 verscheen het eveneens smakelijke Theories Of Emptiness. De laatste vergde wat luisterbeurten voordat het kwartje viel, maar ook die plaat zat weer verdomd sterk in elkaar. Ik was dan ook erg benieuwd naar dit Architects Of A New Weave dat eveneens verschijnt via Napalm Records.Lees verder ›
Terug van weggeweest, onze videoroulette! 22 video’s maar liefst deze keer, met Brymir, Xandria, Converge, Inferno, Disfiguring The Goddess, Kamelot, Dominum, Trelldom, Psycroptic, Amon Amarth, Hanabie, Anthrax, A Night in Texas, Lorna Shore, Hulder, Chat Pile, Gate, Enslaved, Whispered, Mental Cruelty, Exumer en Devildriver.Lees verder ›
In september vorig jaar had ik hier de gelegenheid om een livealbum van (The) Sweet te recenseren. Al ken ik de glamrockband van in mijn kindertijd in de jaren 70, ik had op dat moment nog nooit een liveregistratie gehoord. Het ging toen om een heruitgave van een livealbum uit 2012. Met deze Live At The Capitol gaan we twintig jaar verder terug in de tijd, naar 1991. Sweet was toen al niet meer echt groot, maar zeker wel nog relevanter dan in 2012.Lees verder ›
Even geen Nightwish, maar alle ruimte voor haar eigen repertoire. Floor Jansen staat donderdagavond op het podium van Zuiderpark Live in Den Haag en bewijst opnieuw dat ze ook zonder bombastische symfonische metal moeiteloos een publiek weet te grijpen. Support wordt deze avond verzorgd door Solar Cycles. Onze fotograaf Elco Docter is aanwezig en brengt de avond in beeld.Lees verder ›
Dysgnostic is een Deense band die zijn death metal technisch en dissonant inkleurt. In 2022 verscheen het debuutalbum Scar Echoes. Of je hierbij helemaal van een debuut kunt spreken, is maar de vraag: de band veranderde in 2021 immers van naam en had daarvoor al werk uitgebracht als Defilementory. Maakt het wat uit? Scar Echoes werd er niet minder enthousiast om ontvangen. De combinatie van technische complexiteit, dissonante sfeer en donkere, gelaagde intensiteit werd door veel liefhebbers van complexe death omarmd. Niets vernieuwends, maar een overtuigend en krachtig album. In de zomer van 2026 volgt het tweede album onder de naam Dysgnostic: End Whispers.Lees verder ›
Azië, een van de meest bevolkte delen van de wereld, wist ik op fysieke wijze nog nooit te bezoeken. Op muzikale wijze daarentegen ben ik er al meermaals geweest. Eén van mijn bands had er zelfs ooit een platendeal op zak, met Trinity Records, een label uit Hong Kong. Dit Finsmoonth komt niet uit Hong Kong maar uit Jakarta en dan zitten we in Indonesië. Hun eerste werkstuk Affliction dateert al weer van 2022 en kwam via Northern Silince Productions. Nu komt men met Chrysalis Of Astral Tears.Lees verder ›
Alsof het nog niet warm genoeg is op woensdag 24 juni, besluit Dieter Boens nog een saunaatje mee te pikken in De Verlichte Geest in Kortrijk, want daar kwamen de heren van Immortal Disfigurment enkele deuntjes spelen. Om het feestje compleet te maken schoten ook Carrion en Gutrectomy aan.Lees verder ›
Vandaag ligt het derde alum van Billy Odal op de speler. Een anonieme Amerikaan die wel héél erg klinkt als King Dude en wiens muziek héél toevallig wordt uitgebracht door een label dat ook King Dude-materiaal uitbrengt. De albums die Billy Odal uitbrengt, volgen een verhaallijn waarin de portagonist opzoek gaat naar Agartha: een mystieke wereld die zich binnen in de aarde zou moeten bevinden. In de eerste twee albums lukte het hem niet om deze raadselachtige plek te vinden. Op deel drie heeft hij mogelijk meer succes. Ook op dit album horen we een eclectische mix tussen deathrock, magick metal, goth en new wave. Denk dus aan gitaren die zwemmen in de echo, broedende baslijnen en diepe, ingetogen zanglijnen.Lees verder ›
Ja jongens. Ooit hadden wij thuis vier konijnen, nu nog maar één. Er zijn er dus voor wie goed kan tellen drie komen te overlijden. Niet dat dat iets te maken heeft met de nieuwste EP van het uit Moskou afkomstige Thanatomass, The Rabid Dead, maar hierdoor geef ik je toch een kleine inkijk in mijn verder goed georganiseerde normale leven. Deze drie Russen en geen vier, spelen black metal die in het straatje ligt van bands als Archgoat, Sarcófago, Katharsis en Teitanblood.Lees verder ›
In Naderend Onheil elke week een overzicht van zware releases die in die week uitkomen. Deze week Zweeds epische heavy metal met drie zangers, een Amerikaans deathmetal-album dat de rauwheid van de jaren ’90 combineert met melodie en een topproductie, Franse post-black metal, en een band die heavy psychedelia, sludge en dark folk combineert. Naderend Onheil is er weer!Lees verder ›
Sommige concerten voelen vanaf de eerste noot gewoon juist aan. Dat was precies het geval tijdens de tweede avond van The Black Crowes in Poppodium 013 in Tilburg. Met A Thousand Horses als voorprogramma werd de toon meteen gezet. Hun mix van southern rock, country en klassieke rock-'n-roll blijkt de ideale opwarmer voor wat nog zal volgen. Als Chris en Rich Robinson met The Black Crowes het podium betreden, zit de sfeer er meteen goed in. Tijdens een ruim honderd minuten durende set passeren klassiekers als Remedy, Jealous Again, Hotel Illness en Hard to Handle, afgewisseld met verrassende covers van Dancing With Mr. D (The Rolling Stones) en Oh! Sweet Nuthin' (The Velvet Underground). De avond wordt afgesloten met het sfeervolle My Morning Song, waarna ook She Talks to Angels nog volgt als toegift.Lees verder ›
I, Voidhanger Records heeft nooit bekend gestaan om zijn conventionaliteit. Zo hetzelfde met Sunthema, een split tussen vier bands die in totaal een verloop van bijna anderhalf uur aantikt. Muzikant en artiest Elijah Tamu is een belangrijk figuur op deze split, aangezien hij met elke band speelt, de mede-eigenaar is van platenmaatschappij Rubeus Obex die samen met I, Voidhanger Records de plaat uitbrengt, en de kunst voor de albumhoes heeft gemaakt. Dat is me trouwens een plaatje. Puur en alleen daarom zou je hem al op willen zetten.Lees verder ›
Arggh! Soms doen bepaalde bands me denken aan mijn jonge tijd. De tijd waarop ik voor het eerst een basgitaar aangereikt kreeg, de eerste keer dat je in een band speelde, de eerste keer een demotape opnemen, de eerste keer live spelen op een groot podium. Voor je verdergaat met het lezen van dit schrijfsel, dat met enige melancholie wordt doorvlochten, raad ik je aan om dit Myrkviði even bezig te zien op Músíktilraunir, hieronder voor je samengevat. Kijk, luister en geniet van het werk van deze jonge IJslandse kornuiten die drie nummers van hun meest recente Harmur EP te berde brengen en dat ook nog eens potverdikke lekker en goed doen.Lees verder ›
Vergeet het WK, tijd voor het NK! Het NK Grunten welteverstaan! 18 juli maakt Nederlands leukste zangwedstrijd zijn langverwachte comeback in Musicon in Den Haag. De Metal Factory levert de muzikanten en Scream Bloody Death zorgt voor een ode aan het legendarische Death. De inschrijving is gesloten maar er zijn nog kaarten beschikbaar!Lees verder ›
Ga eens lekker op vakantie, hoor ik nog wel eens vaker mensen zeggen. Zo kan je de-connecteren en je batterijen weer helemaal opladen. Dit Sloveens Marax, een symfonische blackmetalband die al actief is sinds 2017, vertrok op trip naar Oslo (althans een aantal leden) en schreven prompt Necroblood, hun derde EP. Verder heeft deze band al een live-album en twee volwaardige platen op zijn conto staan, waarvan The Shrine de laatste is.Lees verder ›
Met Stenahoria slaat The Fifth Alliance een nieuw hoofdstuk open. De Nederlandse band blijft trouw aan de compromisloze mix van doom, post-metal, sludge en black metal, maar krijgt met de komst van zangeres Natalya Thelen een nieuwe impuls. Haar veelzijdige stem geeft de muziek meer dynamiek en emotionele diepgang, terwijl thema's als verlies, angst, beklemming en veerkracht als een rode draad door de vijf composities lopen.Lees verder ›
Misþyrming, Teitanblood, Svartsyn, Verberis en Sorhin. Dat zijn de namen van bands die op het Norma Evangelium Diaboli label gestationeerd zijn en daar komt nu ook een andere Ijslandse formatie bij, met name Vafurlogi. Gneisti Af Eldi Guds is de opvolger van de in 2024 verschenen plaat Í vökulli áþján van dit in 2018 in Reykjavik opgerichte collectief. Het Franse label weet echt wel wat het uitbrengt. Dat kan je wel opmaken uit de namen hierboven, maar als je ook nog eens weet dat dit Vafurlogi bestaat uit leden die actief zijn bij, actief geweest zijn bij, dan wel live spelen in bands als Sinmara, Almyrkvi, Helfró, Nyrst of Kaleikr, dan weet je het wel.Lees verder ›
Voetbal en metal gaan maar moeilijk samen... maar niet bij Teloorgang! Remco en Pim legden zichzelf een lastige opdracht op voor het radioprogramma van Zware Metalen op KINK Distortion: nummers van metalbands uit alle deelnemende landen van het WK voetbal 2026 draaien. Luister woensdagmiddag naar het vijfde en laatste deel.Lees verder ›
Wat gebeurt er achter een masker? Zit daarachter de ware aard van een individu? Is diegene die een masker opzet iemand die zijn ware aard misschien niet wil laten zien? Of schrik heeft voor repercussies en zich alzo niet helemaal wil laten kennen? Of zit het anders? Zijn er niet heel veel mensen die een masker ophebben en gewoon keihard schijnheilig zijn? Zou dat de insteek zijn waarop Masquerade van het Franse Dark Plague is gebaseerd? De meegeleverde informatie kan dat inderdaad bevestigen.Lees verder ›
