Vingulmork heeft wat liggen klussen. Jongens toch, dit Noorse viertal dat smerige black metal speelt en dit al sinds 2013, heeft maar liefst de Top Room Studios, de Sounds Of O Studios, de MOTU Studios en finaal, de Stokkosen Studios aangedaan om hun nieuwste plaat Barmhjertighetens Fallitt in elkaar te draaien. Vervolgens stuurde de band het opgenomen spul naar Robin Mahler van Ocean Studios in Duitsland om de mastering te verzorgen. Kijk, dan heb je hard gewerkt.Lees verder ›
Tijd om nog eens een Schandmaul-plaat aan de tand te voelen. Deze Duitse folkrockbrigade zag eind vorig millennium het levenslicht, maar eigenlijk bespreken we ze niet al te vaak op onze webstek. Dit is de twaalfde plaat en de vijfde review; ik merk zelfs dat het geleden is sinds mijn review van Unendlich (2014) dat we er nog wat over geschreven hebben. De reden spreekt voor zich, want Schandmaul brengt niet echt 'zware metalen' op Sternensegler, al maken we ons schuldig aan het bespreken van platen met veel minder vuur.Lees verder ›
De herfst sluipt stilaan het land binnen… en dat betekent dat het tijd wordt voor een nieuwe Face Your Underground! Op de gratis compilatie van november/december 2026 ontdek je nummers van 14 Belgische en Nederlandse bands: Dudsekop Sanity’s Rage NOORD Dance with Dragons Ka’Una Echoes of a Dying World OLTAS The Archest Tarmak Rex Furius Hostage Satisfyer Dhalya Enemycage Columbarium Zelf een gratis exemplaar ontvangen? Vul het formulier in…Lees verder ›
Barkasth is een blackmetalband uit Kharkiv, Oekraïne en is actief sinds 2015. Eigenlijk is Arkhonth het enige permanente lid en per album, en daar zijn er wel al een aantal van, werkt hij met andere gelijkgestemden. Iets wat hij ook deed voor dit Silent Torment, de meest recente plaat die uitkomt via het Poolse Mara Productions. Ditmaal heeft hij Vlad (Drudkh, Windswept) weten overtuigen om de de drumstoel te bezetten. Iets wat achteraf en misschien ook al wel vooraf, een goed idee bleek te zijn.Lees verder ›
Voor het derde jaar op rij strijkt Pelagic Fest neer in de Maastrichtse Muziekgieterij. Met oude platen die nieuw leven krijgen, nieuwe muziek die voor het eerst het podium bereikt en een volledig herbouwd The Ocean blijkt stilstand bepaald niet in het woordenboek van Pelagic Records te staan. Ergens tussen twee podia en een foyer gevuld met internationaal publiek ontstaat ondertussen iets dat groter is dan alleen een festival.Lees verder ›
Raphael Weinroth-Browne is een Canadese cellist, componist en multi-instrumentalist die bekendstaat om zijn eigenzinnige mix van klassieke muziek, progressieve metal, ambient en Midden-Oosterse invloeden. Hoewel hij klassiek geschoold is, gebruikt hij de cello allerminst uitsluitend als melodisch of ondersteunend instrument. Riffs, ritmische patronen en zware, bijna gitaarachtige passages spelen binnen zijn stijl minstens zo’n belangrijke rol. Je kan hem kennen door zijn samenwerking met Leprous en als gast- en sessiemuzikant bij onder meer Fates Warning, Frostbite en Woods Of Ypres.Lees verder ›
Albumcovers zijn er in allerlei hoedanigheden maar hebben vrijwel altijd één ding gemeen: ze prikkelen de fantasie met de vraag wat er nog meer te zien zou zijn buiten de cover. Wat nu als de cover slechts een uitsnede was van een groter geheel? Van een andere omgeving of zelfs andere wereld? Een fanproject laat nu zien wat er niet te zien is. Lees verder ›
In deze videoroulette niets dan smaakmakers. Tijd om uit jullie nest te komen met de smaak van zwaar metaal. Hier zijn Orbit Culture, Saor, Whispered, Spiritbox, Draugr, Insomnium, Suicide Silence, Fleddy Melculy, Beast in Black, Temperance, Gloryhammer, Havok, Enterprise Earth, Fracturus, Hostilla en Coroner.Lees verder ›
Een uitverkochte Alcatraz, daar starten we mee op donderdag. Het is veel drukker dan andere jaren en dat kan je al snel merken aan de ingang. De rij is ongelofelijk lang en het duurt dus ook enige tijd vooraleer iedereen binnen is, waardoor sommige mensen toch wat gefrustreerd raken omdat ze de eerste bands missen. Nieuw dit jaar is dat de donderdag een volwaardige festivaldag is geworden. Redacteur Dieter Boens is er op donderdag nog niet bij door werkverplichtingen, maar fotografe Tessa Verstraete maakte een mooi fotoverslag van deze eerste festivaldag.Lees verder ›
Voor heel wat “buitenstaanders” (lees: niet-metalfans) staat metal als muziekgenre synoniem voor agressie, brutaliteit en blasfemie. Als (black)metalfan zal u dan ook wel al eens de vraag gekregen hebben: “Wat is volgens u eigenlijk de allerbruutste metalband ter wereld?”. Hoewel deze vraag door de overvloed aan, en grote verschillen tussen, subgenres eigenlijk moeilijk eenduidig te beantwoorden valt (deathmetalbrutaliteit is bijvoorbeeld niet te vergelijken met blackmetalbrutaliteit), komt het Finse Archgoat wel dicht in de buurt van de ereplaats.Lees verder ›
Mittags-Abgrund komt met Mittags-Abgrund en dit via het Duitse Darkness Shall Rise Productions. De heer Sch. is de man achter deze band. Hij speelt ook in Cmpt en doet wat livewerk voor Ulvdalir. Aeternus, Immortal, Bölzer maar ook zeker Morbid Angel zouden muzikale voorbeelden kunnen zijn volgens de promojongens. De band werd gevormd post-COVID in 2022 in het Russische Sint-Petersburg. Verder kan ik maar weinig aanvullen, want de centrale thematiek waarover de teksten handelen werd niet meegegeven.Lees verder ›
Er zijn in de wereld enkele gevangenissen waar er tienduizenden gevangenen echt achter de tralies zitten. In het kleine Belgenlandje is dat gelukkig niet het geval, behalve dan dat ene weekend in Kortrijk. Dan laten er ook enkele tienduizenden zich vrijwillig opsluiten voor de gezelligste gevangenis genaamd Alcatraz. Redacteur Dieter Boens (zag niet veel) en fotografe Tessa Verstraete (zag heel veel) laten zich ook gewillig opsluiten en maakten onderstaand verslag van de vrijdag.Lees verder ›
Black metal als genre is nauwelijks nog een beschrijvende term. Het genre kent een vrijwel onnavolgbare diversiteit en lijkt soms meer een gevoel dan enig iets concreets. I, Voidhanger Records is al jaren een rots in de branding voor de meer uitdagende bands die een afkeer hebben voor restricties. De output van het label inspireert en irriteert in gelijke mate. Doet het geen van beide, dan interesseert het sowieso wel. Zo ook bij Melas Khole van Alkuharmonian Kantaja.Lees verder ›
Er was een tijd, nog niet eens zo heel lang geleden, dat de heren Koops en Mollema op zoek gingen naar kastelen in hun geboorteregio of tenminste verhalen die er nog van resten. Dit resulteerde in de allersmakelijkste trilogie De Kronieken van het verdwenen kasteel. Tussen deel twee en drie verscheen een wat eigenaardige plaat althans volgens collega Pelgrims, Manifestaties van de ontworteling en nu zijn de heren terug ook weer via Eisenwald met Jacht der Mysteriën. Amper drie nummers maar toch weer genoeg om hun ware aard te laten zien.Lees verder ›
Het is alweer een maandje geleden dat de alternatieve rock/nu metalband Alien Ant Farm de zomerstop doorbrak in Cpunt, Hoofddorp om het nieuwe album Mantras te promoten. Voor ruim driehonderd man speelden de heren het dak er bijna af. Uiteraard mocht de cover van Michael Jackson, Smooth Criminal, natuurlijk niet ontbreken. Als support en opwarmer voor die avond speelde melodische groovemetalband Selfmachine. Een lokale band met toch aardig wat aanhang. Fotograaf Arjen den Dekker was namens Zware Metalen present. Lees verder ›
Als de zomer voorbij is maar de herfst nog moet beginnen in er in Tilburg het Music Film Festival. 18, 19 en 20 september zijn er premières van de nieuwste films, de beste films het van afgelopen jaar, filmklassiekers en een interessante randprogrammering van live muziek en interviews met makers en musici. Zware Metalen blikt vooruit. Lees verder ›
Weer een week vol nieuw onheil. We trappen af met een Britse hardrocklegende die na jaren weer op stoom is, gevolgd door stonerrock met een flinke knipoog naar Sabbath, keiharde thrash uit Australië, een Noorse comeback in het zwart, ijzige Nederlandse black metal én een spannende ontdekking uit Kopenhagen. Genoeg om deze week weer helemaal onder te duiken in nieuwe muziek!Lees verder ›
Nog aan het begin van wat een bloedhete zomer zou worden, nam Remco Faasen namens Zware Metalen eindelijk een kijkje in de geheel vernieuwde Baroeg. Het programma was er dan ook naar met drie fijne bands uit Nederland Deathmetalland, al moest er bij een verstek worden gegaan. De hitte en techniek deden hun best roet in het eten te gooien, maar Bodyfarm en Asphyx waren uiteindelijk niet te stoppen.Lees verder ›
Deze misschien wat vreemde gedachte bood zich spontaan aan tijdens de laatste minuut van het openingsnummer van deze nieuwe Aphonic Threnody: zonder aarzeling of twijfel snijdt deze muziek mijn emotionele achillespezen over, om ze vervolgens met liefde, troost en hoop weer te helen. En dat na één enkel nummer. Met Grace My Heart zet opperhoofd Riccardo Veronese zo zijn enorm sterke reeks van albums door met authentieke, oprecht doorleefde en eerlijke muziek die emotioneel zowel hard als zacht is. Ik denk opnieuw bij mezelf: funeral doom is hét genre bij uitstek voor muzikale poëzie, therapie en filosofie. De muzikale wereld van Aphonic Threnody kent heel wat kleuren, uiteraard een beperkter aantal tempo’s, maar hoe dan ook een weelde aan emoties.Lees verder ›
Pakweg een week na de zomerzonnewende presenteerde de Duitse band Finsterforst de zevende full-length en de tweede in het rijtje bij het Duitse label AOP Records. Ik ken de band van het voormalige werk onder Napalm Records en dat wil wel wat zeggen over de kwaliteit die deze band wist te brengen in het verleden: stevige atmosferische en folkloristische blackmetal, zoals de naam al doet vermoeden, met heel wat fijne muzikale momenten. Bij onze webstek werden ze duidelijk steeds met open armen ontvangen, ook door mezelf.Lees verder ›
