escort eskişehir escort izmit escort kıbrıs escort maraş eskişehir eskort izmit escort edirne escort

Headlines

Vrijdag 9 oktober stond TivoliVredenburg in Utrecht volledig in het teken van deathcore en een flinke dosis deathmetal. Met Soreption, Disembodied Tyrant, Aborted en Shadow of Intent op één avond was het programma in de Ronda er eentje voor liefhebbers van het wat zwaardere werk. De Zweedse mannen van Soreption mochten de avond aftrappen met hun technische deathmetal. Geen simpele riffs of rustig inkomen, maar ingewikkelde gitaar stukken en aardigShadow of Intent raast met brute overmacht door TivoliVredenburg wat snelheid. Daarna was het de beurt aan Disembodied Tyrant, die met hun symfonische deathcore weer een heel andere kant opgaan. Nummers als The Poetic Edda en Icarian laten goed horen hoe de band brute breakdowns weet te combineren met bijna film achtige stukken. Vervolgens was het tijd voor de Belgische slopers van Aborted. Met hun mix van deathmetal en grindcore weet je eigenlijk al wat je te wachten staat. Hard, snel en vooral weinig ruimte om even bij te komen. Tracks als Dreadbringer en Retrogore passen daar natuurlijk prima tussen. Maar de grote naam van de avond was toch echt Shadow of Intent. De Amerikanen zijn onderweg met hun Imperium Delirium tour en laten horen waarom ze  een behoorlijk grote naam binnen de deathcore zijn geworden. De combinatie van orkestrale melodieën, razendsnelle drums en de diepe grunts van Ben Duerr blijft toch bijzonder. Op deze tour komen onder andere Flying the Black Flag, Intensified Genocide en The Heretic Prevails voorbij.  Vier bands, een flinke bak herrie en vooral een avond waarop de liefhebbers van extreme metal genoeg te verduren kregen. En met zo'n line-up heb je eigenlijk weinig meer te wensen. Onze fotograaf Mellow was erbij.Lees verder ›

Voorganger Cursed Mortality van het Belgische Carnation kreeg hier op Zware Metalen een speciale behandeling: een dubbel zo zwaar. Een album dat mijn inziens niet zó sterk was als het plaat daarvoor genaamd Where Death Lies, maar waarop we wel de drang om te experimenteren mochten ervaren bij de deathmetalband uit België. Hoe anders hangt de vlag er anno 2026 bij? Label Season Of Mist is inmiddels uitgezwaaid en dit kersverse Symphony Of Flesh verschijnt nu in eigen beheer. Als we het promoblad mogen geloven was dat ook een goed moment om terug te keren naar het oorspronkelijke geluid, uiteraard aangevuld met de ervaring en inzichten van afgelopen jaren. Als fan van het eerste uur, is mijn interesse alvast geprikkeld.Lees verder ›

Italië begint zich voor ondergetekende steeds meer te ontpoppen als een bijzonder interessant metalgebied. Waar de blik binnen Europa al snel richting Scandinavië, Duitsland of Groot-Brittannië gaat, blijken er ten zuiden van de Alpen genoeg pareltjes te vinden. Je moet ze alleen zelf even uit de stapel vissen. Met Shores Of Null hebben we er opnieuw eentje te pakken. De band uit Rome draait inmiddels al ruim tien jaar mee en komt met Homesick toe aan zijn vijfde volledige album.Lees verder ›

Naderend Onheil is terug met de releases van week 42! Gabriele Gramaglia (Cosmic Putrefaction, Vertebra Atlantis) duikt op met een nieuw project, Rebecca Vernon (SubRosa) levert met The Keening een prachtige herfstplaat af, en het najaar laat zich ook horen in maar liefst drie sterke melodieuze death/doom-albums. Verder bizarre én traditionele death metal, ambachtelijke metal van ervaren rotten uit de Duitse scene en instrumentale postmetal van Pelagic Records.Lees verder ›

Een bandnaam die na veertien jaar ineens een muzikale gebruiksaanwijzing blijkt te zijn. Het Duitse Coal & Crayon heeft zijn vierde album simpelweg naar zichzelf vernoemd, maar doet dat niet zonder reden. De twee delen van de naam staan namelijk ook voor de twee gezichten van de plaat. Coal vertegenwoordigt het donkere, agressieve en zware karakter van de band, terwijl Crayon ruimte moet bieden aan melancholie, sfeer en kwetsbaarheid. Een aardig concept op papier, maar vooral eentje dat zich natuurlijk in de muziek moet bewijzen.Lees verder ›

Met Netherworlds voegt het Finse Insomnium een tiende studioalbum toe aan zijn indrukwekkende discografie. De Finnen verbinden hun vertrouwde melancholie en meeslepende melodieën met nieuwe accenten en een ruimere rol voor cleane zang. Het levert een plaat op die herkenbaar klinkt, maar ook verrassende kanten van de band laat horen. Voor gitarist Tomy Laisto heeft Netherworlds een bijzondere betekenis: het is zijn eerste volledige album als lid van Insomnium. Een mooie aanleiding om met hem in gesprek te gaan over zijn plek binnen de band, de totstandkoming van de nieuwe plaat en de schoonheid van sombere muziek. Tomy neemt ons mee in de wereld achter Netherworlds.Lees verder ›

Al meer dan een kwart eeuw verstaat Insomnium de kunst om tomeloze intensiteit met diepe melancholie te verbinden. Rauwe grunts en stevige riffs vloeien moeiteloos samen met meeslepende gitaarmelodieën, lange melodielijnen en ingetogen, atmosferische passages. Die herkenbare combinatie loopt als een rode draad door de negen eerdere studioalbums die de Finnen tot nu toe uitbrachten. Met Netherworlds bereikt het vijftal nu een bijzondere mijlpaal: het tiende album uit de discografie. Weet Insomnium daarop opnieuw te ontroeren met zijn karakteristieke samenspel van melodie, zwaarte en Scandinavische weemoed?Lees verder ›

De Zweedse Vikingen van Amon Amarth keren op 20 oktober terug naar Nederland om met hun Viking metal de Mainstage in Den Bosch te veroveren. Deze exclusieve show in Nederland is ter ere van het gloednieuwe album: The Allfather Awakens dat op 2 oktober uitgekomen is. Dit veertiende album staat zoals we van deze band gewend zijn weer helemaal in het teken van zwaarmetalen verhalen. De support komt deze avond van Orbit Culture en Soilwork.Lees verder ›

Vanaf dit jaar kun je bij ons weer stemmen op het album van de maand. We selecteren daarbij een lijst met albums waar alle bezoekers van Zware Metalen op kunnen stemmen en de uiteindelijke winnaar maken we later bekend als de stembussen gesloten zijn. In dit artikel maken we de drie prijswinnaars bekend van de maand oktober 2026. Er werd wederom lekker veel gestemd, waarvoor dank. Het werd een…Lees verder ›

Er zijn enkele bands die op sublieme wijze nog steeds instaan voor het brengen van oldies: psychedelische rock in een eigentijds en kwalitatief jasje. Het Zweedse Graveyard is niet voor niets al meer dan tien jaar actief onder Nuclear Blast, want dit verkoopt ongetwijfeld als zoete broodjes. Om de één of andere reden is de zesde langspeler met de creatieve naam 6 niet tot bij mij geraakt, maar ik was erg te spreken over de voorgangers Peace (2018) en Innocence & Decadence (2015), waar collega Remi nog mooie woorden over schreef.Lees verder ›

Heb jij je ooit afgevraagd of dromen een besmettelijke ziekte zijn? Nee? Rorcal wel. Op Mahre onderzoeken de vijf Zwitsers de vraag: Wat zou er gebeuren als dromen je onvrijwillig konden bezitten en vervolgens consumeren? Dat concept alleen is al genoeg om van wakker te liggen, maar dan komt de albumhoes van Caroline Vitelli daar ook nog bovenop. Die ogen voelen bijna té echt binnen die tekening. Voldoet de muziek aan deze huiveringwekkende verwachtingen?Lees verder ›

Gaat jouw hart sneller kloppen van US (brutal) death metal? Denk daarbij bijvoorbeeld aan Dying Fetus, Suffocation en meer van dat soort gure orkestjes. Schuif je kop effe dichter richting dat scherm dan! We hebben hier een nieuwe plak van Dawn Of Demise klaarliggen en hoewel de heren uit Denemarken komen, is dat zonder dat te weten werkelijk nergens aan te horen. Of zoals Kevin Muller (ex-Suffocation) ooit zei: "New York death metal... from Danmark." Nat achter de oren zijn de heren echter niet, want eerder werden er al vijf full-lengths op de wereld afgevuurd. Dit nieuwste Feed My Absurdity heeft tien clusterbommen meegekregen en ziet het levenslicht via kwaliteitslabel Unique Leader Records.Lees verder ›

Eén van de allereerste recensies die ik (in 2019) schreef voor Zware Metalen was een bespreking van Första Trulen, de tot nu toe laatste EP van de Zweedse antikosmische, occulte blackmetal-entiteit Arckanum. Ik noem het hier heel bewust geen band, want Arckanum is een soloproject. Shamaatae, de man achter Arckanum, is een schimmig, raadselachtig figuur die zich schuilhoudt achter een grotesk trollen/tentakelmasker. Deze vermomming is niet alleen bedoeld als ritueel werktuig om een duister aspect van zijn persoonlijkheid naar boven te brengen, maar ligt ook in lijn met zijn toewijding aan de Thursatrú, een spirituele stroming, gebaseerd op de Noorse mythologie, waarin de reuzen (en bij uitbreiding de trollen) centraal staan, in plaats van de goden. Oud-Noorse mythologie, anti-kosmisch satanisme, chaos-gnosticisme en Thursatrú zijn onderwerpen die de man zo begeesteren dat hij er tussen 2009 en 2020 zelfs een aantal boeken over schreef…Lees verder ›

Verrassing! Zonder uitgebreide aanloop of zorgvuldig opgebouwde campagne brengt Deafheaven de EP At Work In The Fields Of The Bomb uit. Het vinyl lag op 2 oktober plotseling bij de merchstand tijdens het concert in Chicago, waar de band ook het nieuwe Hunter speelde. Een week later volgde de digitale release en die op CD. Hoewel de band in augustus al had laten vallen dat er nieuwe muziek aankwam, bleef een concrete aankondiging uit. Volgens frontman George Clarke wilde de band voor deze korte EP het gebruikelijke promotietraject overslaan en de nummers ineens uitbrengen, naar voorbeeld van de pop- en rapwereld. Zo krijgen we amper anderhalf jaar na Lonely People With Power plots nieuw materiaal voorgeschoteld.Lees verder ›

Kijk, als je in een band speelt met leden die actief zijn of waren in bands als Taake, Terrestrial Hospice, Gorgoroth en Aeternus dan moet hetgeen je brengt toch één grote teringbende en muzikale janboel zijn? Dit Noorse Deathcult komt na een split met Taake, Jaertgen in 2020, terug met een volwaardig album via Soulseller Records. Voor Cult Of The Dog - want zo heet die nieuwste - was er al Cult Of The Dragon (2007) en Cult Of The Goat (2017).Lees verder ›

Hoewel de Amerikaanse hardcoreband Pain Of Truth pas sinds 2020 bestaat, heeft deze in een relatief korte tijd toch behoorlijk naam weten te maken. De heren tourden dan ook flink over de gehele wereld en deelden het podium met acts als Knocked Loose, Madball en Terror. Festivals, denk maar aan Ieper en Jera On Air, mochten ook niet op dat lijstje ontbreken. Deze zelfgetitelde plaat is nummer twee in de discografie en wordt wederom -net als het debuut Not Through Blood (2023) - uitgebracht via Daze. Achter de knoppen zat niemand minder dan Will Putney (Body Count, Incendiary, Counterparts).Lees verder ›

Niet lang nadat muzikale meester Devin Townsend vertelde voorlopig afscheid te nemen van het tourleven, kwam daar de aankondiging dat hij in zijn eentje naar Europa zou komen voor een aantal akoestische optredens. Dat deed hij jaren geleden al eens, waarbij hij ook de Grote Kerk te Haarlem aandeed. Die vrij magische show heeft met de tijd een mythische status verkregen, dus het is niet zo vreemd dat het optreden van de 'mad professor' vandaag in Vredenburg razendsnel uitverkocht raakt. Ook redacteur Marco Paasman keek ernaar uit maar blijkt op het laatste moment toch niet in staat de reis naar Utrecht te maken. Zijn collega Michiel Hoogkamer was één van de gelukkigen die in de voorverkoop een kaartje hadden bemachtigd, is wel aanwezig en maakt wat aantekeningen. Van hem is onderstaand verslag over de tragiek van een clown, de dichotomie in het werk van Townsend en een bij vlagen wonderbaarlijk mooi optreden.Lees verder ›