De maand september is ook weer naar de klote. Een zéér vruchtbare en interessante maand voor metalliefhebbers, want er verschenen erg veel goede platen. Het zal niet meevallen om daar één favoriet uit te kiezen, maar we gaan het toch weer vragen aan jullie!Lees verder ›
Fluisteraars treedt maar sporadisch op. Al is het tweetal de laatste jaren mondjesmaat iets meer gaan optreden, onder andere op Roadburn, Samhain en in Gent. Nu speelt de band een clubshow in hun thuisregio: Nijmegen. Dan kan het bijna toch niet anders dat de band de grote zaal zowat uitverkoopt. Veel mensen willen een avond met Fluisteraars wel ondergaan. Ook Friso Veltkamp (tekst) en Frido Stolte (foto’s) laten zich vanavond meevoeren in het ritueel.Lees verder ›
De Zweedse crustcoreformatie Wolfbrigade loopt al sinds 1995 mee in het wereldje der zwaardere metalen. Toch verscheen er tot op heden geen albumreview hier op onze site, ook niet van Wolfpack wat de bandnaam was tot 2000. Vreemd? Bovengetekende schrijft inmiddels ook al wat jaartjes voor deze webstek, maar liet de releases van de band tot op heden eveneens lopen. Tijd om daar eens verandering in te brengen met dit nieuwe Howl From Underground. Niets mis mee om wat later in te stappen. We noteren twaalf (!) eerdere albums waarvan de laatste uit 2024 stamt. Ook die verscheen via Metal Blade Records. Bovendien is oud drummer David 'Dadde' Stark weer van de partij bij Wolfbrigade, daar hij dat eerder was van 2002 tot 2015.Lees verder ›
Ik ben niet zo een pessimist nochtans schreef het Canadees/Oostenrijkse Détresse er ooit een plaat over. Nu, ooit is nog niet eens zo lang geleden. Het bleek gewoon 2025 te zijn, het jaar waarin, ook via Vendetta Records, Pessimismes, uitkwam. Misères is daarvan de opvolger. Het mag ons niet verbazen. Zouden de heren en dame in dezelfde sferen blijven? Ook muzikaal? Ik vermoed dat daar niet aan te twijfelen valt.Lees verder ›
De heren van aggrotech/blackmetalband Von Mollestein zijn altijd druk. Niet alleen zijn er sinds 2019 drie platen, een EP en een split verschenen, met enige regelmaat worden er ook video’s gemaakt. Gewoon, zelf geschoten en dan het liefst op een verlaten locatie. Namens Zware Metalen nam Remco Faasen niet alleen een kijkje bij een nieuwe opname, hij figureert zelfs als een held uit zijn jeugd.Lees verder ›
Deze aflevering begint het onheil in het hoge noorden, waar een Friese band diepe wateren roert met klassieke bombast en filmische dramatiek. Daarna steken we de oceaan over richting Canada voor een album dat zich aan geen enkel genre wil binden en toch precies klopt. En dan is er nog een oude bekende, die na zeven magere jaren terugkeert en bewijst dat minder soms gewoon meer is. Welkom bij…Lees verder ›
Zondagavond 6 september ging richting de coolste venue van België: DVG Club in Kortrijk. On All Fours en The Monolith Deathcult krijgen de taak om de avond op gang te trappen, en die doen dat met verve. Twee strakke sets die meteen duidelijk maken dat het geen rustig avondje zal worden. Dan is Samael aan de beurt. Die band is niet gekomen om nostalgisch hun eigen verleden te herkauwen, maar staat er met een bijna jeugdige gretigheid. De Zwitsers rammen zich met een indrukwekkende strakheid door hun carrière, waarbij onder meer nummers van Passage, Hegemony en Ceremony Of Opposites aan bod komen. De persoonlijke hoogtepuntjes van Zware Metalen's Andy Vuylsteke? Baphomets Throne en Black Supremacy. Daar valt alles op zijn plaats: duister, massief en ronduit indrukwekkend. Samael bewijst in Kortrijk dat hun materiaal na al die jaren nog steeds niets van zijn kracht heeft verloren. Een verdomd sterke show met een bewijs in foto's.Lees verder ›
Het Friese IJje Wijkstra kwam eerder dit jaar al met een eigenaardig album op de proppen. Lees de review van Bad Hair Day maar even terug, inclusief een lesje geschiedenis over de aparte bandnaam. Daarover gesproken: de band met wie het duo een split uitbrengt kan er ook wat van. Evisceratio Umbilicalis is de medische term voor een openscheurende navelbreuk waardoor de buikinhoud naar buiten puilt. Er zijn prettigere manieren om aan te kondigen dat de warme prak van je eega niet al te best heeft gesmaakt, nietwaar?Lees verder ›
De Siberische sjamanen van Nytt Land brengen een ritueel uit, live opgenomen tijdens de lente-equinox. Met dat ritueel begroeten ze de lente, al klinkt deze opname eerder als een omarming van de eeuwige winter. Ik heb er zelf een bloedhekel aan als mensen het woord 'duister' gebruiken om dingen te beschrijven, want dat woord zegt op zichzelf helemaal niks. Dit is een uitzondering. De nordic folk van het Siberische koppel Natalia en Anatoly Pakhalenko is namelijk het beste te beschrijven als de belichaming van een koude, lange winternacht waarbij doodse stilte, ijzige wind en kil sterrenlicht de enige zijn die je vergezellen.Lees verder ›
Wat moet Nychta Psychis nu weer betekenen? Misschien dat de rare snuiters in Urarv, een Noorse blackmetalband met experimentele randen, ons daar iets over kan en wil vertellen. Vast wel. Plaat nummer drie komt uit via Darkness Shall Rise Productions en daarvoor was er al eerder werk met name Aurum (2017) en Substratum (2023). Mij allemaal onbekend.Lees verder ›
Uit alle hoeken en gaten kwamen er weer nieuw materiaal tot ons en Remco en Pim maakten een selectie voor een nieuw uurtje Teloorgang, het radioprogramma van Zware Metalen op KINK Distortion. Het resultaat is vanmiddag te beluisteren.Lees verder ›
Terwijl het 3 oktoberfeest – Leidens Ontzet – voor veel Leidenaren niet snel genoeg kan komen, zouden wij 1 oktober niet graag overslaan. Dat is namelijk de dag dat Coroner na een lange afwezigheid zijn technische thrash weer eens naar Nederland komt brengen. Vorig jaar brachten de Zwitsers (vooruit, de drummer is Italiaan) met Dissonance Theorie een van de sterkste comebackalbums in de geschiedenis van de metal uit. Jullie stemden de plaat dan ook meer dan terecht de top 10 van de ZM-Jaarlijst 2025 in. En vandaag kunnen we deze pracht ook live tot ons nemen. Redacteur Michiel H. doet verslag. De foto's zijn van Ruben Verheul met toestemming van 3voor12.Lees verder ›
Veel stoners zaten met geknepen billetjes op de bank toen Sleep aankondigde dat gitaargoeroe Matt Pike hun genootschap had verlaten. Ook drummer Jason Roeder verliet al eerder de band. Dat betekent dat het laatst overgebleven bandlid Al Cisneros is. Op het schip van Theseus staat de bassist kennelijk aan het roer. Desondanks vaart de band onder de Sleep-vlag verder. En in die hoedanigheid hebben de Amerikanen een nieuw album uitgebracht. Deze draagt de titel Hempispheres.Lees verder ›
Tårfödd, alweer met nieuw werk? Ja zeker! De nieuwste plaat kreeg de titel En känsla av hopplöshet mee en is al plaat twee van 2026 en de zevende in de rij. Dit jaar kwam ook de EP Skyfall uit. Kijk, veelschrijverij staat niet altijd garant voor kwaliteit, maar in het geval van het enige bandlid Simon Lindgren, knijp ik wel een oogje toe omtrent die kwaliteitsparameter. In het nog niet zo recente verleden deed de heer Lindgren beroep op de zangkwaliteiten van niemand minder dan Revenant, op deze nieuwste doet hij weer olijk en vrolijk alles op zijn uppie. Alhoewel een zekere Johanna haar tere en breekbare keeltouwtjes ook laat vibreren in het nummer Berg Av Förtvivlan.Lees verder ›
Alles zal verwelken en vervagen. Onder dat weinig opbeurende motto richtten twee leden van de Amerikaanse blackmetalband Unendlich in 2025 het atmosferische blackmetalduo Stellar Rot op. Vanuit Baltimore wil het tweetal de grenzen van het genre verkennen door meedogenloze agressie te verbinden met ingetogenheid en daarmee de tegenstrijdigheden van het bestaan muzikaal gestalte te geven.Lees verder ›
Terrestrial Hospice bestaat uit wel bekende en wel gekende blackmetalartiesten uit de Poolse school. Ergens in 2018, in de regio rond Gdansk ontstond het idee om een band te vormen. Het bleken niemand minder dan Inferno en Skyggen te zijn die de koppen bij elkaar staken. Zo veel jaar verder komen de beide heren met Omnicide - Chapter I via Edged Circle Productions.Lees verder ›
Poeh, al dat Pools. Het is vaak aartsmoeilijk om uit te spreken en in tweede instantie is het ook vaak niet geheel duidelijk waar allemaal over geneuzeld wordt. Neem nu de nieuwste EP van het drietal dat zich Garota laat noemen. Strąceni w Ciemność komt via het vaak zeer bedrijvige Godz Ov War Productions en moet niet meer dan "geworpen in de duisternis" betekenen. Dit drietal, dat werkzaam is vanuit de regio Szczecin en dit sinds 2020, heeft al heel wat op hun conto staan. Ik denk dan aan de eerste volwaardige plaat uit 2022, Czarne wizje of de opvolger uit 2025, Z mieczem na gwiazdy... Wat moet dat betekenen? Awel, respectievelijk "zwarte visioenen" en "met een zwaard naar de sterren...." Tja, ik zei het toch, eigenaardig.Lees verder ›
Een platenmaatschappij die een nieuw album met enig enthousiasme aanprijst, daar is natuurlijk weinig mis mee. Je moet je waar tenslotte zien te verkopen. Rottweiler Records legt de lat voor het debuutalbum van The Light Superior wel meteen op olympische hoogte: Dayspring wordt aangekondigd als een ‘metalcore masterpiece’.Lees verder ›
De zon is van levensbelang omdat zij licht en warmte levert en daarmee vrijwel al het leven op aarde mogelijk maakt. Daarnaast bepaalt ze ons ritme, de seizoenen en het klimaat en vormt ze al duizenden jaren een krachtig symbool voor leven, goddelijkheid, kracht, overwinning en zuiverheid. Tegelijkertijd kent die symboliek een duistere keerzijde: de zon kan ook staan voor meedogenloosheid, onontkoombare macht, verschroeiing en vernietiging. Juist die tegenstelling tussen licht en duisternis maakt haar tot een bijzonder veelzijdig symbool. Die dubbele betekenis vormt ook het fundament van Helios, het nieuwe album van de Duitse blackmetalband Firtan. Lees verder ›
Na een hectische werkweek is het altijd weer lekker wanneer de vrijdag is aangebroken, om het allemaal even een tandje rustiger aan te kunnen doen. Wat is er dan toepasselijker om jezelf naar Haarlem te begeven waar Allegaeon, Gorod en Halysis zullen optreden? De Europese tour heet “Tech It Easy” en dient dus uitstekend als weekafsluiter. Deze kans laat schrijver JohannesV zich als fervent technerd (van IT heeft de man overigens geen kaas gegeten) niet ontschieten en begeeft zich naar het gezellige Patronaat.Lees verder ›
De woelige baren zijn veranderlijk. The Ocean leek zich daar de laatste tien jaar niet al te veel van aan te trekken, want de bezetting was lange tijd behoorlijk stabiel… Totdat in 2024 maar liefst drie leden bandleider Robin Staps meedeelden dat het voor hen (en misschien ook voor hem, lees ons interview met Robin) genoeg was geweest. Het waren ook nog eens niet de minsten. Meest opvallende ‘Sjaak Afhaak’ was charismatische frontman Loïc die met zijn emotionele vocalen en maniakale podiumpresentatie (de man brak eens tijdens een show twee benen finaal door midden toen hij slecht landde) het collectief meer dan een decennium lang een duidelijk gezicht gaf.Lees verder ›
