Headlines

Wie het werk van het Hongaarse The Moon and The Nightspirit niet kent, moet zeker eens de grabbelton van hun discografie induiken. De band wist in het verleden een prachtige woudakoestiek te brengen waar je intens kon van genieten. Tot 2020 draaide de motor op volle toeren bij de band en kwam er elke twee tot drie jaar een plaat. Het duo startte in 2005 met het heerlijke debuut Of Dreams Forgotten and Fables Untold, maar eigenlijk waren de volgende platen ook gewoon heerlijk. Het paste allemaal prima in hetzelfde straatje.Lees verder ›

Marghöfða dýrið komt met Djöfladýrkun undir jökli. Dat is natuurlijk een hele mond of noem het gerust, een hele bek, vol. Bek? Ja, want de bandnaam wil niet meer of minder zeggen dan veelhoofdig of veelkoppig beest. Het is nu ook niet dat deze release nieuw is. Deze kwam in gelimiteerde oplage al uit op vinyl (?) en tape ergens in 2017 via respectievelijk Goatowarex en Vánagandrf. Alhoewel, een speurtocht op het wereldwijde web brengt me toch niet tot die vinyl.Lees verder ›

Voorganger Cursed Mortality van het Belgische Carnation kreeg hier op Zware Metalen een speciale behandeling: een dubbel zo zwaar. Een album dat mijn inziens niet zó sterk was als het plaat daarvoor genaamd Where Death Lies, maar waarop we wel de drang om te experimenteren mochten ervaren bij de deathmetalband uit België. Hoe anders hangt de vlag er anno 2026 bij? Label Season Of Mist is inmiddels uitgezwaaid en dit kersverse Symphony Of Flesh verschijnt nu in eigen beheer. Als we het promoblad mogen geloven was dat ook een goed moment om terug te keren naar het oorspronkelijke geluid, uiteraard aangevuld met de ervaring en inzichten van afgelopen jaren. Als fan van het eerste uur, is mijn interesse alvast geprikkeld.Lees verder ›

Italië begint zich voor ondergetekende steeds meer te ontpoppen als een bijzonder interessant metalgebied. Waar de blik binnen Europa al snel richting Scandinavië, Duitsland of Groot-Brittannië gaat, blijken er ten zuiden van de Alpen genoeg pareltjes te vinden. Je moet ze alleen zelf even uit de stapel vissen. Met Shores Of Null hebben we er opnieuw eentje te pakken. De band uit Rome draait inmiddels al ruim tien jaar mee en komt met Homesick toe aan zijn vijfde volledige album.Lees verder ›

Een bandnaam die na veertien jaar ineens een muzikale gebruiksaanwijzing blijkt te zijn. Het Duitse Coal & Crayon heeft zijn vierde album simpelweg naar zichzelf vernoemd, maar doet dat niet zonder reden. De twee delen van de naam staan namelijk ook voor de twee gezichten van de plaat. Coal vertegenwoordigt het donkere, agressieve en zware karakter van de band, terwijl Crayon ruimte moet bieden aan melancholie, sfeer en kwetsbaarheid. Een aardig concept op papier, maar vooral eentje dat zich natuurlijk in de muziek moet bewijzen.Lees verder ›

Al meer dan een kwart eeuw verstaat Insomnium de kunst om tomeloze intensiteit met diepe melancholie te verbinden. Rauwe grunts en stevige riffs vloeien moeiteloos samen met meeslepende gitaarmelodieën, lange melodielijnen en ingetogen, atmosferische passages. Die herkenbare combinatie loopt als een rode draad door de negen eerdere studioalbums die de Finnen tot nu toe uitbrachten. Met Netherworlds bereikt het vijftal nu een bijzondere mijlpaal: het tiende album uit de discografie. Weet Insomnium daarop opnieuw te ontroeren met zijn karakteristieke samenspel van melodie, zwaarte en Scandinavische weemoed?Lees verder ›

Er zijn enkele bands die op sublieme wijze nog steeds instaan voor het brengen van oldies: psychedelische rock in een eigentijds en kwalitatief jasje. Het Zweedse Graveyard is niet voor niets al meer dan tien jaar actief onder Nuclear Blast, want dit verkoopt ongetwijfeld als zoete broodjes. Om de één of andere reden is de zesde langspeler met de creatieve naam 6 niet tot bij mij geraakt, maar ik was erg te spreken over de voorgangers Peace (2018) en Innocence & Decadence (2015), waar collega Remi nog mooie woorden over schreef.Lees verder ›

Heb jij je ooit afgevraagd of dromen een besmettelijke ziekte zijn? Nee? Rorcal wel. Op Mahre onderzoeken de vijf Zwitsers de vraag: Wat zou er gebeuren als dromen je onvrijwillig konden bezitten en vervolgens consumeren? Dat concept alleen is al genoeg om van wakker te liggen, maar dan komt de albumhoes van Caroline Vitelli daar ook nog bovenop. Die ogen voelen bijna té echt binnen die tekening. Voldoet de muziek aan deze huiveringwekkende verwachtingen?Lees verder ›

Gaat jouw hart sneller kloppen van US (brutal) death metal? Denk daarbij bijvoorbeeld aan Dying Fetus, Suffocation en meer van dat soort gure orkestjes. Schuif je kop effe dichter richting dat scherm dan! We hebben hier een nieuwe plak van Dawn Of Demise klaarliggen en hoewel de heren uit Denemarken komen, is dat zonder dat te weten werkelijk nergens aan te horen. Of zoals Kevin Muller (ex-Suffocation) ooit zei: "New York death metal... from Danmark." Nat achter de oren zijn de heren echter niet, want eerder werden er al vijf full-lengths op de wereld afgevuurd. Dit nieuwste Feed My Absurdity heeft tien clusterbommen meegekregen en ziet het levenslicht via kwaliteitslabel Unique Leader Records.Lees verder ›

Eén van de allereerste recensies die ik (in 2019) schreef voor Zware Metalen was een bespreking van Första Trulen, de tot nu toe laatste EP van de Zweedse antikosmische, occulte blackmetal-entiteit Arckanum. Ik noem het hier heel bewust geen band, want Arckanum is een soloproject. Shamaatae, de man achter Arckanum, is een schimmig, raadselachtig figuur die zich schuilhoudt achter een grotesk trollen/tentakelmasker. Deze vermomming is niet alleen bedoeld als ritueel werktuig om een duister aspect van zijn persoonlijkheid naar boven te brengen, maar ligt ook in lijn met zijn toewijding aan de Thursatrú, een spirituele stroming, gebaseerd op de Noorse mythologie, waarin de reuzen (en bij uitbreiding de trollen) centraal staan, in plaats van de goden. Oud-Noorse mythologie, anti-kosmisch satanisme, chaos-gnosticisme en Thursatrú zijn onderwerpen die de man zo begeesteren dat hij er tussen 2009 en 2020 zelfs een aantal boeken over schreef…Lees verder ›

Kijk, soms lees ik bandnamen eventjes te snel en ik kan je wel vertellen dat bij dit Canadese Skumstrike er even iets anders door mijn oudere brein schoot. Maar kom. Het blijkt dus gewoon Skumstrike te zijn en dit Flawless Intrigue From Hell is de opvolger van de in 2022 uitgekomen debuutplaat, Deadly Intrusions. Het nieuwste plaatje komt via Dying Victim Records.Lees verder ›

Verrassing! Zonder uitgebreide aanloop of zorgvuldig opgebouwde campagne brengt Deafheaven de EP At Work In The Fields Of The Bomb uit. Het vinyl lag op 2 oktober plotseling bij de merchstand tijdens het concert in Chicago, waar de band ook het nieuwe Hunter speelde. Een week later volgde de digitale release en die op CD. Hoewel de band in augustus al had laten vallen dat er nieuwe muziek aankwam, bleef een concrete aankondiging uit. Volgens frontman George Clarke wilde de band voor deze korte EP het gebruikelijke promotietraject overslaan en de nummers ineens uitbrengen, naar voorbeeld van de pop- en rapwereld. Zo krijgen we amper anderhalf jaar na Lonely People With Power plots nieuw materiaal voorgeschoteld.Lees verder ›