Oude ruïnes staan er genoeg hier in de Genkse regio. Daar gaan de Duitse melodische blackmetalvrienden in Old Ruins vermoedelijk weinig boodschap aan hebben. Zij bezingen immers Mount Arreat op hun tweede album en dat zal wel geen ruïne zijn. Hiervoor verscheen er in 2023 Always Heading East. Waarom je altijd naar het oosten zou moeten reizen is me een raadsel maar is vermoedelijk van weinig belang of sluit aan bij een hoofdthema dat de heren weten aan te snijden.Lees verder ›
Blodtår begon als soloproject, maar kort na de oprichting en de uitgave van een EP in 2021 kwam daar al verandering in. Dit Monark is een album dat tot standkwam na veel pijn, leed en miserie ervaren te hebben, althans dat vertelt Carl bandbrein ons middels de meegeleverde informatie. Het is een verhaal geworden van vallen en toch weer telkens opstaan. Je moet het maar doen. Net als de EP maakte ook de vorige plaat, het in 2023 verschenen Det förtegna förflutna, behoorlijk wat indruk. Voor de details verwijs ik graag naar eerdere schrijfsels op onze geliefde webstek.Lees verder ›
Vanaf dit jaar kun je bij ons weer stemmen op het album van de maand. We selecteren daarbij een lijst met albums waar alle bezoekers van Zware Metalen op kunnen stemmen en de uiteindelijke winnaar maken we later bekend als de stembussen gesloten zijn. In dit artikel maken we de drie prijswinnaars bekend van de maand augustus 2026. Er werd wederom lekker veel gestemd, waarvoor dank. Toch was de…Lees verder ›
Op weg naar Graspop hield Cradle of Filth halt in Nobel in Leiden. Remco Faasen, devoot liefhebber van de Britse extreme gothicmetalband, is de tel kwijtgeraakt bij het aantal malen dat hij het gezelschap rondom Dani Filth heeft gezien, maar reisde met het enthousiasme alsof het de eerste keer was af naar de Sleutelstad. Hij kwam met enige vertraging terug met een verslag. De foto's zijn van Mell Haas.Lees verder ›
Het uit de achterhoek afkomstige Tenuem werd in 2023 opgericht en bracht tot op heden één EP uit, genaamd Singraven. Drie jaar later keert het symfonisch deathcore-vijftal terug met een nieuwe EP die wederom in eigen beheer wordt uitgebracht: Beneath The Field Ov Bones. Daarop zes nummers die goed zijn voor bijna een half uur aan muziek. De folklore rondom de legendes van de Duivelshoeve (Duivelshof) staat centraal op dit schijfje en dat levert niet alleen interessant luistervoer op, maar ook leesvoer als je er -net als ik- nog nooit van gehoord had.Lees verder ›
Ravaged By The Yeti is een driemansband uit Zweden en Amerika. Op voorhand zou je alvast geloven dat dat een mooie combinatie oplevert, want het eerstgenoemde land staat vaak garant voor een portie heerlijke death metal en in Amerika wordt deze muziek vaak geserveerd met veel groove. Opvallend is verder dat er in de line-up twee ex-Massacre leden zitten: gitarist Rogga Johansson en bassist Mike Borders hebben beiden een verleden in die band. De bandnaam doet vermoeden dat het trio zichzelf niet al te serieus neemt waar het de teksten en het algehele concept aangaat.Lees verder ›
Vingulmork heeft wat liggen klussen. Jongens toch, dit Noorse viertal dat smerige black metal speelt en dit al sinds 2013, heeft maar liefst de Top Room Studios, de Sounds Of O Studios, de MOTU Studios en finaal, de Stokkosen Studios aangedaan om hun nieuwste plaat Barmhjertighetens Fallitt in elkaar te draaien. Vervolgens stuurde de band het opgenomen spul naar Robin Mahler van Ocean Studios in Duitsland om de mastering te verzorgen. Kijk, dan heb je hard gewerkt.Lees verder ›
Tijd om nog eens een Schandmaul-plaat aan de tand te voelen. Deze Duitse folkrockbrigade zag eind vorig millennium het levenslicht, maar eigenlijk bespreken we ze niet al te vaak op onze webstek. Dit is de twaalfde plaat en de vijfde review; ik merk zelfs dat het geleden is sinds mijn review van Unendlich (2014) dat we er nog wat over geschreven hebben. De reden spreekt voor zich, want Schandmaul brengt niet echt 'zware metalen' op Sternensegler, al maken we ons schuldig aan het bespreken van platen met veel minder vuur.Lees verder ›
De herfst sluipt stilaan het land binnen… en dat betekent dat het tijd wordt voor een nieuwe Face Your Underground! Op de gratis compilatie van november/december 2026 ontdek je nummers van 14 Belgische en Nederlandse bands: Dudsekop Sanity’s Rage NOORD Dance with Dragons Ka’Una Echoes of a Dying World OLTAS The Archest Tarmak Rex Furius Hostage Satisfyer Dhalya Enemycage Columbarium Zelf een gratis exemplaar ontvangen? Vul het formulier in…Lees verder ›
Barkasth is een blackmetalband uit Kharkiv, Oekraïne en is actief sinds 2015. Eigenlijk is Arkhonth het enige permanente lid en per album, en daar zijn er wel al een aantal van, werkt hij met andere gelijkgestemden. Iets wat hij ook deed voor dit Silent Torment, de meest recente plaat die uitkomt via het Poolse Mara Productions. Ditmaal heeft hij Vlad (Drudkh, Windswept) weten overtuigen om de de drumstoel te bezetten. Iets wat achteraf en misschien ook al wel vooraf, een goed idee bleek te zijn.Lees verder ›
Voor het derde jaar op rij strijkt Pelagic Fest neer in de Maastrichtse Muziekgieterij. Met oude platen die nieuw leven krijgen, nieuwe muziek die voor het eerst het podium bereikt en een volledig herbouwd The Ocean blijkt stilstand bepaald niet in het woordenboek van Pelagic Records te staan. Ergens tussen twee podia en een foyer gevuld met internationaal publiek ontstaat ondertussen iets dat groter is dan alleen een festival.Lees verder ›
Raphael Weinroth-Browne is een Canadese cellist, componist en multi-instrumentalist die bekendstaat om zijn eigenzinnige mix van klassieke muziek, progressieve metal, ambient en Midden-Oosterse invloeden. Hoewel hij klassiek geschoold is, gebruikt hij de cello allerminst uitsluitend als melodisch of ondersteunend instrument. Riffs, ritmische patronen en zware, bijna gitaarachtige passages spelen binnen zijn stijl minstens zo’n belangrijke rol. Je kan hem kennen door zijn samenwerking met Leprous en als gast- en sessiemuzikant bij onder meer Fates Warning, Frostbite en Woods Of Ypres.Lees verder ›
Albumcovers zijn er in allerlei hoedanigheden maar hebben vrijwel altijd één ding gemeen: ze prikkelen de fantasie met de vraag wat er nog meer te zien zou zijn buiten de cover. Wat nu als de cover slechts een uitsnede was van een groter geheel? Van een andere omgeving of zelfs andere wereld? Een fanproject laat nu zien wat er niet te zien is. Lees verder ›
In deze videoroulette niets dan smaakmakers. Tijd om uit jullie nest te komen met de smaak van zwaar metaal. Hier zijn Orbit Culture, Saor, Whispered, Spiritbox, Draugr, Insomnium, Suicide Silence, Fleddy Melculy, Beast in Black, Temperance, Gloryhammer, Havok, Enterprise Earth, Fracturus, Hostilla en Coroner.Lees verder ›
Een uitverkochte Alcatraz, daar starten we mee op donderdag. Het is veel drukker dan andere jaren en dat kan je al snel merken aan de ingang. De rij is ongelofelijk lang en het duurt dus ook enige tijd vooraleer iedereen binnen is, waardoor sommige mensen toch wat gefrustreerd raken omdat ze de eerste bands missen. Nieuw dit jaar is dat de donderdag een volwaardige festivaldag is geworden. Redacteur Dieter Boens is er op donderdag nog niet bij door werkverplichtingen, maar fotografe Tessa Verstraete maakte een mooi fotoverslag van deze eerste festivaldag.Lees verder ›
Voor heel wat “buitenstaanders” (lees: niet-metalfans) staat metal als muziekgenre synoniem voor agressie, brutaliteit en blasfemie. Als (black)metalfan zal u dan ook wel al eens de vraag gekregen hebben: “Wat is volgens u eigenlijk de allerbruutste metalband ter wereld?”. Hoewel deze vraag door de overvloed aan, en grote verschillen tussen, subgenres eigenlijk moeilijk eenduidig te beantwoorden valt (deathmetalbrutaliteit is bijvoorbeeld niet te vergelijken met blackmetalbrutaliteit), komt het Finse Archgoat wel dicht in de buurt van de ereplaats.Lees verder ›
Mittags-Abgrund komt met Mittags-Abgrund en dit via het Duitse Darkness Shall Rise Productions. De heer Sch. is de man achter deze band. Hij speelt ook in Cmpt en doet wat livewerk voor Ulvdalir. Aeternus, Immortal, Bölzer maar ook zeker Morbid Angel zouden muzikale voorbeelden kunnen zijn volgens de promojongens. De band werd gevormd post-COVID in 2022 in het Russische Sint-Petersburg. Verder kan ik maar weinig aanvullen, want de centrale thematiek waarover de teksten handelen werd niet meegegeven.Lees verder ›
Er zijn in de wereld enkele gevangenissen waar er tienduizenden gevangenen echt achter de tralies zitten. In het kleine Belgenlandje is dat gelukkig niet het geval, behalve dan dat ene weekend in Kortrijk. Dan laten er ook enkele tienduizenden zich vrijwillig opsluiten voor de gezelligste gevangenis genaamd Alcatraz. Redacteur Dieter Boens (zag niet veel) en fotografe Tessa Verstraete (zag heel veel) laten zich ook gewillig opsluiten en maakten onderstaand verslag van de vrijdag.Lees verder ›
Black metal als genre is nauwelijks nog een beschrijvende term. Het genre kent een vrijwel onnavolgbare diversiteit en lijkt soms meer een gevoel dan enig iets concreets. I, Voidhanger Records is al jaren een rots in de branding voor de meer uitdagende bands die een afkeer hebben voor restricties. De output van het label inspireert en irriteert in gelijke mate. Doet het geen van beide, dan interesseert het sowieso wel. Zo ook bij Melas Khole van Alkuharmonian Kantaja.Lees verder ›
Er was een tijd, nog niet eens zo heel lang geleden, dat de heren Koops en Mollema op zoek gingen naar kastelen in hun geboorteregio of tenminste verhalen die er nog van resten. Dit resulteerde in de allersmakelijkste trilogie De Kronieken van het verdwenen kasteel. Tussen deel twee en drie verscheen een wat eigenaardige plaat althans volgens collega Pelgrims, Manifestaties van de ontworteling en nu zijn de heren terug ook weer via Eisenwald met Jacht der Mysteriën. Amper drie nummers maar toch weer genoeg om hun ware aard te laten zien.Lees verder ›
