| Gepost door: Henk Heijkoop | Dinsdag 29 Maart 2011 - 12:16 |
Interview met Amon Amarth
De Zweedse Vikingen van Amon Amarth hebben zojuist met Surtur Rising hun achtste album uitgebracht. Zware Metalen werd uitgenodigd om in Amsterdam naar het nieuwe album te luisteren en om een praatje te maken met zanger Johan en gitarist Olavi. Onder het genot van een biertje en een schaaltje nootjes bleken de heren relaxte gesprekspartners.
Goedemiddag Johan en Olavi. Ik heb net voor het eerst naar jullie nieuwe album Surtur Rising geluisterd en ik moet zeggen mijn complimenten! Het is een gevarieerd album geworden met enkele opvallende songs. Met name het nummer The Last Stand Of Frey smaakt naar meer.
Johan: Bedankt. Het is een goed nummer.
Vertel eens hoe het opnameproces is verlopen
Olavi: We zijn eind mei begonnen met het schrijven van het album. Bij ons is het echt een bandgebeuren. Iedereen schrijft mee. Vervolgens zijn we in oktober de studio ingedoken.
Johan: Nou, ja in de zomermaanden zijn we nog op tour geweest. We hebben toen voornamelijk festivals aangedaan.
Al met al zijn jullie dus best wel voortvarend te werk gegaan. Ik bedoel wanneer je de hele zomer op pad bent dan heeft dat vast en zeker invloed op het schrijfproces, toch?
Johan: We schrijven nooit tijdens het toeren dus het is eigenlijk niet van invloed geweest. Aan de andere kant is het ook zo dat je wat tijd vrij hebt, zodat bepaalde ideeën wat kunnen rijpen. Het zit allemaal in je hoofd dus dat gaat er ook niet meer uit.
Olavi: Nou, ja dat hangt ervan af hoor. Met ons vorig album (Twilight Of The Thunder God) heb ik voornamelijk tijdens het toeren mijn stukken geschreven. Ik had tot dan toe niet eerder een gitaar en opname apparatuur meegenomen tijdens een toer en ik dacht het gewoon eens te proberen. Voor dit album heb ik juist besloten om pas te gaan schrijven na afloop van het festivalseizoen. Dus ja ik weet niet. Johan, onze andere gitarist schrijft continu. Dus voor hem maakt het in ieder geval niet uit. Het ziet er misschien zo uit dat we in korte tijd het album hebben geschreven, maar wanneer wij schrijven en repeteren dan doen we dat heel intensief.
Jullie gooien alle ideeën op een hoop en bekijken dan wat goed werkt en wat niet?
Olavi: ja, precies. We nemen iedere dag demo’s op. Die luisteren we dan thuis nog eens goed na. Later in de studio bespreken we dan wat we er van vinden. Dan schaaf je hier en daar wat af of voeg je ergens anders wat toe. Eenieder brengt zo zijn ideeën in.
Johan: Dat was voornamelijk ergens begin mei. Toen heeft iedereen zijn ideeën op tafel gegooid.
De vorige albums zijn geproduceerd door Jens Bogre. Ook voor Surtur Rising hebben jullie ervoor gekozen om met hem te werken. Vanwaar die vastigheid?
Johan: Hij is gewoon een goede producer en heeft voor ons altijd goed werk geleverd. Voorafgaand aan het schrijven van dit album hebben we met hem besproken wat wij wilden, geluidstechnisch gezien. Jens heeft toen een aantal goede voorstellen gedaan en we bleken toen al weer aardig op één lijn te zitten.
Olavi: Jens heeft ons nooit teleurgesteld dus er was voor ons geen enkele reden om naar een ander om te kijken.
Tot in hoeverre reikt zijn invloed dan bij de totstandkoming van de nummers?
Olavi: Voor dit album hadden we hem als een echte producer. Met de vorige albums kwam hij pas kijken wanneer we daadwerkelijk gingen opnemen. Nu was hij al vanaf het begin betrokken. Toen we iets van drie nummers af hadden kwam hij een dagje bij ons in de oefenruimte zitten. Hij gaf aanwijzingen waar naar zijn mening de stukken wat krachtiger moesten zijn en dan herschreven we bepaalde stukken ter plekke. Wat dat betreft was hij nu veel meer betrokken. Het is niet zo dat hij muziek voor ons schrijft of melodieën verzint. Het gaat meer om het knip en plakwerk en het toevoegen van de orkestraties.
Over orkestraties gesproken. Ik heb net dus het album voor het eerst gehoord, maar ik meende hier en daar wat violen te hebben gehoord.
Olavi: Ja, dan heb je goed geluisterd! (lacht). Ze zijn wat op de achtergrond gemixt, maar ze zijn er wel. Op het laatste nummer Doom Over Dead Man zijn ze daarentegen juist heel erg in de voorgrond geplaatst. Ik vind dat dit soort elementen ervoor zorgen dat nummers beter worden. Ik denk dat je meerdere keren naar het album moet luisteren om dit soort toevoegingen goed te kunnen waarnemen.
Mee eens! Het zorgt voor meer diepte naar mijn mening. Het zijn kleine toevoegingen die de luisterervaring ten goede komen. Maar klopt het dan ook dat je bij het einde van het nummer A Beast Am I het typische geluid van een oude platenspeler hoort?
Olavi: Oh, ja?
Johan: Ja, dat klinkt wel typisch iets voor Jens. (lacht)
Jullie hebben het niet gehoord?
Olavi: Eh, nou ja het is inderdaad wel iets voor Jens om er zoiets in te stoppen (gniffelt)
Juist. Even wat anders dan. Typisch voor Amon Amarth vind ik dat jullie kleine verhalen vertellen in jullie nummers.
Johan: (haakt meteen gretig aan nog voor ik mijn vraag kan stellen) Ik geloof dat ik daar de schuldige van ben. (lacht). Nee, kijk, weet je, ik verzin vaak de teksten bij de muziek, maar soms heb ik al wat op papier staan en vraag ik de jongens de muziek erbij te schrijven. Het is sowieso een groepsgebeuren dus eenieder heeft zo zijn ideeën waar bepaalde nummers naar toe moeten gaan.
Olavi: Johan schrijft meestal in de oefenruimtes zijn teksten. Hij luistert dan naar wat wij spelen en schrijft vervolgens de teksten. Voor het nummer Doom Over Dead Man gaf hij mij een velletje papier met enkele zinnen. Ik heb daar toen de muziek voor geschreven. Zo gaat het dan soms ook. Voor Töck’s Taunt daarentegen hadden we eigenlijk helemaal geen teksten.
Johan: Oh, ja dat is ook zo. We hadden niet echt een idee voor het vocale gedeelte, maar we wisten wel wat we muzikaal gezien met het nummer wilde doen. Pas toen het nummer nagenoeg klaar was kreeg ik er een beetje zicht op wat ik tekstueel kon doen met het nummer.
Zo te horen verloopt het schrijfproces dus redelijk spontaan.
Olavi: Ja, best wel eigenlijk. Uiteraard hadden zowel Johan als ik de basis riffs en hooks al geschreven, maar je kan best stellen dat we door te jammen de nummers hebben geschreven.
Op het album zijn best veel toffe solo’s te horen die bovendien erg goed in de mix staan. Is dat een bewuste keuze geweest, want volgens mij strooien jullie nooit zoveel met solo’s.
Johan: Ik denk dat hier het werk van Jens om de hoek komt kijken. Zoals we al zeiden was hij nu veel meer betrokken. Zijn handelsmerk is toch wel om bepaalde elementen, zoals de solo’s, meer op de voorgrond te krijgen zonder dat het helemaal apart van het geluid komt te staan.
Olavi: Wij hebben nooit solo’s geschreven om op te scheppen of om onze nieuwe “licks” te laten horen. Mijn solo’s heb ik echt geschreven om deel uit te maken van een nummer. Sommige nummers hadden daarentegen helemaal geen solo nodig. Wel is het zo dat we nu meer solo’s op het album wilden hebben. Ik geloof namelijk niet dat er op Twilight Of The Thunder God zoveel solo’s staan.
Johan: Bovendien hadden we nu meer betere ideeën eigenlijk.
Olavi: Ja, dat is ergens wel waar. Maar je moet ook weten dat ik op het vorige album helemaal geen solo’s had.
Hoe komt het dan dat je op het vorige album geen solo’s had en nu wel?
Johan: Degene met het beste idee wint! (lacht)
Olavi: Ja, dat is zo. Ach, ik weet niet. Ik heb nu meer mijn best gedaan op het schrijven van solo’s. Het maakt bij ons niet uit wie wat speelt. Wij hebben geen ego’s die ons in de weg staan. Wat dat betreft doen we gewoon alles samen als een band en dat is belangrijk voor ons. Zo werken we al geruime tijd.
Dat blijkt wel, want jullie hebben een vrij stabiele line-up. Zeker sinds 1998 is er niks meer veranderd.
Johan: Ja, dat klopt. In 1998 zijn Johan en Frederik erbij gekomen. De rest zit er al sinds 1992 in.
Het album komt in verschillende versies uit. Zo kan je cd alleen krijgen, maar ook met een bonus-dvd, zijn er 2 verschillende LP’s en komt er een boxset uit met daarin de cd, de bonus-dvd en een poppetje.
Johan en Olavi (in koor): Niet een poppetje, maar een action figure! (lachen)
Ja, alsof dat wat uitmaakt. Wiens idee is dat geweest? Van de platenmaatschappij zeker?
Olavi: Nee, van ons zelf eigenlijk.
Echt?
Olavi: Ja, we wilden eens wat anders doen. Iets cools en iets speciaals. Gewoon iets wat niet veel andere bands ook hebben gedaan. Natuurlijk heb je Eddy, een action figure van AC/DC en Lemmy en weet ik veel wat nog meer. Maar in onze muziek zijn er niet veel bands die dit eerder hebben gedaan. Toen we Surtur zagen voor de albumhoes wisten we meteen dat we er een action figure van wilde maken. En zie nu, wij hebben een action figure! (lacht)
Juist. En jullie denken dat de fans in Europa hier strak op gaan? (ik kijk wat bedenkelijk)
Johan: Eh, nou ja… (kijkt me onderzoekend aan).
Olavi: Gelukkig hebben we met Metal Blade een label dat niet afwijzend staat tegenover onze maffe ideeën. Toen we het idee voor het eerst presenteerde gingen ze helemaal uit hun plaat. Kijk in Amerika zijn action figures heel populair.
Johan: Wij hebben altijd iets speciaals voor de fans gedaan. Neem nu bijvoorbeeld de bonus-dvd met de vier shows die we toen met Bloodshed over Bochum hebben gedaan. Dat is best veel materiaal dat je dan toch maar mooi als bonus krijgt. In het verleden hadden we ook nog een editie waarbij je ons met opblaashoofden kreeg. Dat was best grappig.
Olavi: Nou, ja kijk om helemaal eerlijk te zijn. Sommige distributeurs eisten van ons dat we met iets extra’s zouden komen. Neem nu bijvoorbeeld EMP. Zij wilden echt iets speciaals hebben. Toen zijn wij dus met Surtur op de proppen gekomen. Veel bands geven bijvoorbeeld een poster bij de cd en dat is het dan. Kijk een poster geven is dus geen extraatje. Nee, wij willen dan iets extreems doen en dan krijg je bij ons dus een action figure en een bonus-dvd. Als je de kans krijgt geboden om zoiets te doen, waarom zou je het dan niet doen?
Nou, omdat een action figure wellicht wat kinderachtig is? Nee, even zonder dollen. De boxset ziet er heel verzorgd uit. Zo ook de LP versies. Ondanks de economische crisis komt ook dit album weer in verschillende versies. Is dat iets wat jullie je hard voor maken?
Olavi: Er zijn nog veel mensen die LP’s verzamelen dus aan die mensen willen we graag tegemoet komen. We proberen dan ook daar met iets moois te komen. Ik zal niet liegen door te zeggen dat Metal Blade er geen problemen mee heeft. Zij vinden dat we teveel materiaal weggeven. Zeker als je je bedenkt dat op de bonus-dvd vier volledige optredens staan. Dat is meer dan drie uur aan materiaal! Wij hebben echter zoiets van zoek het uit! Wij willen de fans zoveel mogelijk materiaal geven.
Hebben de Bloodshed over Bochum shows jullie geïnspireerd voor de An Evening with Amon Amarth tour in Amerika?
Olavi: Ja, ergens wel. Het lijkt ons erg leuk om te doen. We spelen eerst het volledige Surtur Rising album. Na een korte pauze spelen we onze reguliere set. We zijn er best gespannen onder wanneer we er over nadenken. Wat zeg ik, we zijn gewoon zenuwachtig man! (lacht). We willen voor onszelf bewijzen dat we geen voorprogramma nodig hebben. Het gaat echter wel heel zwaar worden. We hebben zoiets nog niet eerder gedaan dus we kijken er erg naar uit.
Johan: Toen dit idee bij ons opkwam moesten we zeker even denken aan de Bloodshed over Bochum shows. In zekere zin voelt dit als deel 2, maar dan nu met het nieuwe album. Het is zeker een enorme uitdaging en het wordt heel hard werken. Maar als we het redden zal het zeker heel cool zijn.
Jullie nemen hier best veel risico mee, maar ik kan me voorstellen dat het veel voldoening zal geven wanneer jullie het voor elkaar weten te krijgen.
Olavi: Oh, zeker maar dat is onze filosofie. Als je geen risico neemt, dan win je ook niets. Wat ook meespeelt is dat we veel vertrouwen hebben in het nieuwe album. We rekenen er dan ook op dat niemand in slaap valt. (lacht)
Nou, ik kan me er wel iets bij voorstellen. Ik bedoel het album is behoorlijk gevarieerd uitgevallen. Ik moet eerlijkheidshalve zeggen dat ik bij jullie vorige albums meestal halverwege afhaak. Dan heb ik het idee alles wel gehoord te hebben, maar op Surtur Rising heb ik dat gevoel helemaal niet.
Olavi: Dat is zeker onze bedoeling geweest. Wij willen zoveel mogelijk leren van de fouten die we op de vorige albums hebben gemaakt. Nou, ja fouten. Op onze vorige albums staan zeker een aantal nummers die erg op elkaar lijken. Van Surtur wilde we dan ook een wijd album maken. We wilde alle hoeken bereiken. Dat wil zeggen we wilde de meest aggressieve, snelste, langzaamste en zwaarste nummers maken, maar ook de meest doom-achtige. En op ons volgende album zullen we deze aspecten zeker verder uitwerken. Dan zullen we proberen nog hoger en nog lager te komen.
Johan: Lager? Ja, precies dan maken we ons beste nummer, maar dan meteen ook ons meest waardeloze nummer! (lacht)
Even wat anders, want de tijd dringt. Jullie hebben onlangs op het 70.000 Tons of Metal festival (op een cruiseschip) gespeeld. Hoe was dat?
Johan: Verdomd leuk! Het was vijf dagen vol chaos. De shows waren goed en het was gewoon leuk om met al die bands en de fans samen te zijn. Echt heel cool allemaal. Het was een killertrip.
Olavi: Het was net een grote backstage feestje. Het maakte niet uit of je in een band speelde of dat je fan was. Iedereen was aan het feesten. Als ik niet in een band zou zitten zou ik zeker weer gaan. Ik zou alle festivals overslaan en al mijn geld bij elkaar schrappen om alleen daar naar toe te kunnen gaan. Ik vond het echt fantastisch! Kijk wij Noord-Europeanen zitten in de winterperiode continu in de kou en de sneeuw. Dan zit je daar gewoon in fucking Mexico met temperaturen van 27 tot 28 graden midden in de dag bier te zuipen en te luisteren naar fucking thrashmetal man. Ongelofelijk man!
Volgend jaar bestaan jullie 20 jaar. Gaan jullie daar nog iets aan doen?
Johan: We werken er aan.
Olavi: We gaan volgend jaar weer zwaar toeren. Dit jaar doen we geen festivals aan, maar volgend jaar zeker wel. We zullen een speciale set gaan brengen. Voor de rest bedenken we vast wel iets.
Goed ik begrijp dat we door de tijd heen zijn. Willen jullie nog iets kwijt?
Johan: Nah. (lacht)
Olavi: In mei gaan we op pad met The Black Dahlia Murder en Evocation. We spelen dan ook in de Melkweg in Amsterdam. We pakken uit met onze grootste toer productie ooit. Het staat vast dat we dan veel nieuwe nummers zullen gaan spelen. Dus dat gaat vast heel cool worden. Er is geen enkele reden om thuis te blijven zitten!
Goed dat was het. Bedankt voor jullie tijd en veel succes met alles!
Links:| * Reageer |
