| Gepost door: Count Usher | Maandag 17 Mei 2010 - 16:28 |
Ten tijde van de release van de Linoleum EP in november van vorig jaar was ik heel erg in de war. Pain of Salvation was een andere weg ingeslagen. Een weg die leidde langs de obscure paden van 70's vintage rock, rommelige garages en psychedelica. Toen ik de review schreef, was ik mijn verwarring nog niet echt te boven. Inmiddels is het kwartje bij mij echter wel gevallen. Gelukkig maar, want - kort door de bocht - gaat Road Salt One verder op dezelfde weg.
Het heeft enige luisterbeurten geduurd voor ik de smaak te pakken had, maar Road Salt One heeft zich inmiddels ontpopt tot een onweerstaanbaar schijfje. Het songmateriaal is een stuk gevarieerder dan op Linoleum, maar anderzijds klinken de twaalf songs toch een stuk coherenter. Misschien dat het aan de opbouw en nummervolgorde ligt, maar alle puzzelstukjes passen wonderwel in elkaar op deze plaat.
Net als op de EP bedient de band zich van een soort 70's-achtig geluid. Daarin verpakt zitten uitstapjes richting psychedelica en garagerock, maar ook mierzoete ballads, speelse jazzy passages en introverte tranentrekkers. Road Salt One heeft het allemaal en het past allemaal even goed bij elkaar.
Ik dacht dat Pain of Salvation met BE de grens van zijn experimenteerdrang had bereikt, maar met hun nieuwe album gaan ze gewoon weer een compleet andere richting uit. Zo kan het zijn dat een nummer als Sleeping Under The Stars klinkt alsof het is geschreven onder een brug in Parijs, terwijl je even daarvoor naar de pure blues van Tell Me You Don’t Know hebt zitten luisteren. Mooi hoor!
Samengevat: Road Salt One is een album waarbij je niet over één nacht ijs mag gaan. Dit is het soort album waarvoor we de term groeibriljant ooit hebben uitgevonden. Elke luisterbeurt laat nieuwe invalshoeken voor de dag komen en smaakt naar meer. Ik ben inmiddels helemaal niet meer in de war. Een beetje extatisch misschien bij zoveel diepgang.
Tracklisting:
Line-up:
Links:
| * Reageer |
